“Plotseling had ik forse schulden en was ik ook afhankelijk van de voedselbank. Als ik met mijn stiefzoon naar het voetbal ging, durfde ik niet bij de andere ouders te gaan staan. Ik wist dat zij regelmatig koffie voor elkaar haalden, maar ik had zelf geen geld om ook maar één rondje te geven. Je raakt heel snel in een isolement als je schulden hebt.” 

Het levensverhaal van Walter Baars voelt als een achtbaan. Telkens als er licht doorbreekt, volgt een nieuwe tegenslag. Toch ziet hij, als hij terugkijkt, hoe God hem er telkens doorheen heeft gedragen. 

Emotie

Walter vertelt er opvallend rustig over. Maar in zijn ogen is de emotie nog te zien. “Ik heb zulke heftige dingen meegemaakt; dat gun je niemand. Het heeft gestormd in mijn leven. Maar ik kan er nu redelijk beheerst op terugkijken; ik zie dat de tegenslagen mijn leven op een andere manier hebben verrijkt.” 

Zijn verhaal eindigt niet met een bekering, waarna het ‘eind goed, al goed’ is. Hij groeide op in Leiden, in een gereformeerd gezin. “Op zondag ging ik als één van de weinige kinderen uit de buurt in een blazertje naar de kerk. Het voelde als een plicht, een last; ik heb me daar nooit thuis gevoeld, onveilig zelfs. Als tiener besloot ik niet meer mee te gaan en heb ik behoorlijk gerebelleerd." 

Deurwaardersvak

Hij ging werken in de deurwaarderij en later in de advocatuur. Hij stond bij honderden mensen met schulden voor de deur, toen nog niet wetend dat hij ooit zelf in die situatie zou belanden. De zaken liepen goed, hij trouwde en kreeg drie kinderen. 

Ik liep voor God uit in plaats van achter Hem aan te gaan

“En toch knaagde er wat”, bekent hij. “Na een aantal jaar begon mijn huwelijk te kraken, werd ik neerslachtig en ging ik op zoek naar liefde en zingeving. Een jeugdvriend die recent tot geloof gekomen was, tipte mij het boek Een kwestie van leven van Nicky Gumbel.” 

‘Pap, wat is dit?’

Walter herinnert zich nog goed dat hij het boek opensloeg, in 2004 tijdens een vakantie in Duitsland. “Ik werd er helemaal blij van, terwijl ik me in die periode juist depressief voelde.” 

Hij kreeg in dat vakantiehuisje ineens een verlangen om in de Bijbel te lezen. “Maar waar haal ik nu een Bijbel vandaan, vroeg ik me af. Precies op dat moment hoor ik mijn oudste zoon vragen: ‘Pap, wat is dit?’ Hij had in een la van het huisje een Bijbel gevonden.” 

Niet lang daarna kwam Walter tot geloof en liet hij zich dopen. Al vrij snel diende zich een forse crisis aan: zijn huwelijk liep stuk. 

Een godvrezende vrouw

Onrustige jaren volgden. Walter verhaalt hoe hij verhuisde en op een nieuwe plek zijn leven weer probeerde op te bouwen. “Ik kreeg verschillende korte relaties, maar dat was het allemaal niet. Ik heb toen gebeden: ‘Heer, geef mij een godvrezende vrouw, want zo gaat het niet goed.’” 

Dat gebed werd beantwoord. Hij ontmoette Carine, een christelijke vrouw met vijf kinderen met wie hij inmiddels 18 jaar getrouwd is. Ze verhuisden naar een landelijke woning in het Veluwse buitengebied van Epe, terwijl Walter intussen probeerde zijn zakelijke leven draaiende te houden en zijn vorige huizen te verkopen. Met een gelovige vrouw en een groot samengesteld gezin leek het geluk binnen handbereik. Schamper: “Ik dacht: nu zal ik wel gelukkig worden en in harmonie mogen samenleven.” 

• 

  Download gratis de nieuwe Visie-app en lees Visie waar en wanneer je wilt!

  Download gratis de nieuwe Visie-app en lees Visie waar en wanneer je wilt!

Financieel moeras

Opnieuw bleek het leven weerbarstig. “Juist in die periode sloeg de kredietcrisis toe, waardoor de huizenprijzen kelderden en veel bedrijven in de problemen raakten. Ook ik kwam zonder opdrachten te zitten.”  

Tegelijk zat hij nog steeds vast aan drie huizen, die allemaal flink minder waard werden. In korte tijd veranderde zijn leven zo in een financieel moeras. 

“Toen kwam ik ineens in een wereld terecht die ik niet kende,” blikt Walter terug. Zijn schulden stapelden zich op, zijn beleggingen kelderden en de bankrekening raakte leeg. “Ik geloofde, misschien naïef, dat God mij wel uit deze situatie zou redden. Nu, achteraf, zie ik pas dat ik voor God uitliep in plaats van naar Hem te luisteren en achter Hem aan te gaan. Ik probeerde het allemaal zelf te regelen.” 

God grijpt in

Een paar dagen voordat Walter en zijn gezin uit hun huis gezet zouden worden door de bank, ervoer hij hoe God ingreep. “We zaten steeds te bidden: Heer, waar moeten we naartoe? Toen werd er op een avond op de deur geklopt. Een man die over onze situatie had gehoord, bood hulp aan: we mochten tijdelijk in zijn leegstaande boerderij in Welsum aan de IJssel wonen. Twaalf onbekende vrijwilligers uit een plaatselijke kerk stonden voor onze deur en hielpen ons met verhuizen en schoonmaken.” 

Ik heb geleerd alles aan Hem over te geven

Weer krabbelde Walter op, maar de tonnen schuld zouden nog jaren op zijn schouders blijven drukken. De tegenslagen bleven zich opstapelen: in die jaren kreeg bijvoorbeeld ook zijn vrouw kanker en speelde er een nare voogdijkwestie rond zijn stiefkinderen.  

Tegelijk ontmoette hij regelmatig christenen die precies op het juiste moment een helpende hand uitstaken en hem bemoedigden. Elke keer ervoer hij zo hoe God hem op het juiste moment bijstuurde. “Ik heb echt geleerd alles aan Hem over te geven. Vroeger wilde ik zelf de regie houden, maar Hij heeft mij geleerd alleen op Zijn wijsheid en inzicht te vertrouwen.” 

Uiteindelijk kon Walter in 2019, ruim tien jaar na de grote klap, zijn restschuld afkopen en leek het even alsof de zorgen voorbij waren. Heel even. 

De dag dat ik schuldenvrij werd, was ook de dag waarop ik mijn dochter verloor

De dag die hij nooit vergeet

Walter slikt. “Die datum vergeet ik nooit: 10 april 2019. De dag dat ik schuldenvrij werd, was ook de dag waarop ik mijn dochter verloor: zij beroofde zichzelf op 21-jarige leeftijd van het leven.” 

Ondanks de diepe rouw en het verdriet, ervoer Walter juist ook in deze periode Gods nabijheid. “Ik had, door omstandigheden, jarenlang geen contact met mijn dochter gehad. Maar juist een paar maanden voordat ze dit deed, was het contact hersteld en heb ik ook met haar over Jezus mogen spreken en met haar mogen bidden. Ze stond daar echt voor open. De woorden die zij sprak: ‘Pap, ik heb zoveel liefde te geven, maar ik kan het nergens kwijt in deze harde wereld’, komen nog regelmatig in mijn gedachten voorbij. God heeft me nadien bevestigd dat zij bij Hem thuis is; ik weet dat honderd procent zeker.”  

De andere kant van de deur

Het is nu zeven jaar later. Walter is nooit meer teruggekeerd naar het deurwaardersvak. Sterker nog: hij staat al jaren aan de andere kant van de deur. “Ik gebruik mijn kennis, ervaring en kwaliteiten om andere ondernemers te helpen die worstelen met financiële problemen en dreigen kopje onder te gaan.”  

Hij is nu onder andere actief met zijn onderneming Nieuwe Route, met het doel om ondernemers uit de schulden te halen en hen weer perspectief te bieden. 

Regelmatig kan hij ook zijn geloof met hen delen. “In plaats van dat ik mensen op straat zet, help ik ze nu. Misschien gebruikt God mijn verhaal wel om te voorkomen dat anderen dezelfde weg moeten gaan.” 

Dankbaarheid

Aan het einde van het gesprek benadrukt Walter dat bij hem dankbaarheid overheerst, ondanks alles wat hij verloren heeft. “Zolang je succesvol bent, kun je jezelf nog wijsmaken dat je heel wat bent. Maar als alles je wordt afgenomen, breekt ook je ego. Ik had het blijkbaar nodig om alles te verliezen, want het enige dat dan overblijft is Gods genade. Er is niets waardevoller dan dat.” 

• 

  Waarom dit gezin alles achterlaat en naar het zendingsveld verhuist. 'Gisteren heb ik nog een potje zitten huilen'

  Klik hier