Terwijl de toeschouwers van de wedstrijd tussen Curaçao en Duitsland langzaam het NRG-stadion in Houston verlaten, komen er een zevental spelers samen rondom de middenstip. Vijf Curaçaoënaars en twee Duitsers slaan hun armen om elkaar heen en buigen het hoofd: ze bidden.

Het is een schoolvoorbeeld van de vele christelijke uitingen op dit wereldkampioenschap. Want het christendom krijgt een steeds prominentere plek tussen al het voetbalgeweld. Zo leidde Cody Gakpo Bijbelstudies in de Nederlandse selectie en knielde de Duitse middenvelder Felix Nmecha na een doelpunt neer. Hij deed alsof hij een kroon van zijn hoofd haalde en legde die spreekwoordelijk voor de voeten van God neer.

Lees verder onder de Instagrampost

Trend van de afgelopen jaren

Waar komen die uitingen toch vandaan? Vroeger werd religie helemaal niet besproken op EK’s en WK’s, vertelt Klaas Vos. De 77-jarige dominee uit Huizen was voor de eeuwwisseling sportverslaggever bij onder andere NOS Langs de Lijn. “Ik zou niet weten wie uit het EK-winnende team van 1988 naar de kerk ging bijvoorbeeld”, vertelt hij.

Waarom uiten spelers dat vandaag de dag wel?

“Daar zou de Heilige Geest vast een goede verklaring voor hebben. Maar ik denk dat het past binnen de trend van de afgelopen jaren. Jongeren zoeken steeds meer naar houvast in een wereld waar er zoveel afleidingen zijn. Daardoor zie je dat ze naar de kerk en Bijbel grijpen. Daarnaast denk ik dat de spelersgroep van Curaçao een inspiratie is voor andere christenen op het WK.”

Want sinds de spectaculaire WK-kwalificatie van Curaçao staat het overwegend christelijke eiland veel in de schijnwerpers. De voetballers spreken openlijk over hun geloof in Jezus. Zo zongen de spelers vlak voor het vertrek naar WK-gastland Amerika liederen en deelden ze getuigenissen op een livestream van Presence, een stichting die aanbiddingsbijeenkomsten organiseert op straat.

‘In het verborgene’

Wat vindt dominee Klaas van de ontwikkelingen? “Het is mooi om te zien dat het christendom beleden wordt, maar het moet geen voorstelling worden voor het publiek. Jezus spreekt in de Bergrede over gebed als iets wat je in het verborgene mag doen, en niet midden in een stadion.” Toch ziet Klaas ook positieve kanten.

“Ik denk dat het christelijk geloof een mooie invloed mag hebben op het voetbalsfeertje. Voetbal is oorlog, zeggen ze vaak.” Maar Klaas zou liever zien dat fans het voetbalspel koppelen aan plezier. “Voetballers die namelijk weten dat ze gered – en daarmee in goede handen – zijn, zullen het WK niet als het allerbelangrijkste in hun leven zien. Daardoor zijn ze hopelijk wat vreugdevoller en sportiever. Ik zou het heel erg mooi vinden als dat het resultaat is van meer christenen op een WK”, vertelt Klaas.

Ik zou niet weten wie uit het EK-winnende team van 1988 naar de kerk ging

De mammon regeert

Hoewel er veel christenen actief zijn op het WK, noemt Klaas het WK zelf niet per se religieus. Daar heeft hij twee redenen voor: “Allereerst het gastland. De Verenigde Staten sluit bepaalde mensen duidelijk uit en daar is niets christelijks aan. Ten tweede regeert de mammon (de Bijbelse personificatie van geld en bezit, red.) op dit kampioenschap. Kaartjes zijn vreselijk duur waardoor mensen aan de onderkant van de samenleving er helemaal niet bij kunnen zijn.” Klaas meent dat je dat de sporters niet aan kunt rekenen, maar het WK het ‘christelijkste ooit’ te noemen, gaat daardoor te ver.

‘We zijn allemaal broeders’

Curaçao verloor de wedstrijd tegen Duitsland uiteindelijk met een pijnlijke 7-1, maar dat bleek niet het belangrijkste van die wedstrijd. De meebiddende Duitser verscheen later voor de pers en vertelde over het gebed op de middenstip. “Zij (Curaçao) verloren de wedstrijd maar toch waren we allemaal dankbaar dat we God groot mochten maken door deze wedstrijd. We zijn tegenstanders op het veld. Maar na de wedstrijd zijn we allemaal broeders in Christus.”

• 

  Hoe rust journalist en schrijver Sander de Kramer uit? 'Plof lekker op de bank'

  Klik hier