TimZingt is verdwaald in Noord-Frankrijk: ''Gezellig!' zegt mijn vrouw'
Leestijd: 3 minDoor TimZingt
Op een rotonde, op een binnenweg ergens in Bretagne, gebeurt het. We zijn op vakantie, bijna op bestemming. Warme dag, haperende airco, te veel kinderen, te kleine auto. Alleen mijn vrouw blijft positief en zegt om de haverklap: “Gezellig!” Alsof ze gelooft dat als je het maar genoeg manifesteert, het vanzelf waar wordt.
Verdwalen
Dan valt ineens de gps-verbinding weg. Geen locatie, geen Google Maps. Mijn navigatie laat me in de steek. Ik blijf rondjes draaien op de rotonde, terwijl mijn brein koortsachtig meedraait. Waar moet ik heen?! Mijn jongste dochter jengelt dat ze misselijk wordt. Mijn zoon zegt dat zij niet moet janken. Mijn middelste vraagt of Make Some Noise Kids aan mag. “Beter dat de kids even geen Noise maken!” grom ik. “Gezellig!” zegt mijn vrouw. “Misschien moeten we de weg vragen?” oppert mijn oudste. Het duizelt me: we zijn verdwaald in Noord-Frankrijk.
Zoiets zou mijn vader nooit gebeuren. Die had een feilloos richtingsgevoel én herinnerde zich elk herkenningspunt. Hij onthield elke route die hij gereden had. Als ik dan ergens heen moest waar hij ooit geweest was, kon hij dingen zeggen als: “Als je het dorp binnenrijdt, heb je na zo’n 750 meter zo’n oude fietsenzaak met een benzinepomp voor brommers aan je linkerhand. Dan moet je de tweede straat rechts en bij de gereformeerde kerk (vrijgemaakt) moet je nog rechtdoor en dan bij de C1000 links en dan rijd je er zo tegenaan.” Mijn moeder wist dan weer te vertellen dat daar een leuk bakkertje zat waar je heerlijke bolussen kon eten. Gezellig! Nee, verdwalen was voor mijn ouders geen optie.
Download gratis de nieuwe Visie-app en lees Visie waar en wanneer je wilt!Download gratis de nieuwe Visie-app en lees Visie waar en wanneer je wilt!
Voor mij helaas wel. Ik stop bij een oud boerderijtje waar ik de weg vraag. Die Fransen vertikken het om Engels te spreken (terwijl we toch in Bretagne zijn!) en zoals het een goede Fransman betaamt, heeft hij geen zin om mij klantgericht te helpen. Ik strompel terug naar de auto. Mijn jongste jengelt nog harder terwijl mijn zoon die haar een dreun heeft verkocht, zegt: “Dan weet je waarom je jankt!” Mijn middelste vraagt om Elly en Rikkert, mijn oudste wijst naar een grasveldje in de verte: “Kunnen we daar niet even picknicken?” “Gezellig!” zegt mijn vrouw.
Ik geef me gewonnen en even later chillen we heerlijk in de schaduw. Na een uur pikt mijn telefoon gelukkig weer een gps-signaal op en kunnen we verder. “Best fijn om even te verdwalen”, zegt mijn vrouw. “Ja”, erken ik. “Bijna gezellig!”
Sponsorkindje Faith leert TimZingt wijze les: 'Jij doet niets en let maar op: dan gebeurt er van alles'
Auteurs
Meest gelezen
- Wat is het favoriete vakantieland van Arjan Lock? 'Dit is het land waaraan ik mijn hart heb verpand'
Visie op het weekend
Wat is het favoriete vakantieland van Arjan Lock? 'Dit is het land waaraan ik mijn hart heb verpand'
- Een rondwandeling door Strijen: 'Mozart is ooit nog in zijn koets door dit dorp gereden'
Reportage
Een rondwandeling door Strijen: 'Mozart is ooit nog in zijn koets door dit dorp gereden'
- Marieke vertrok in haar eentje naar Schotland. Dit is wat die reis haar leerde: ‘Wandelen is helend'
Portret
Marieke vertrok in haar eentje naar Schotland. Dit is wat die reis haar leerde: ‘Wandelen is helend'
Lees ook
- Elbert schrijft zijn laatste column voor Visie: 'Ik neem de telefoon op en sta even met mijn mond vol tanden'
Column
Elbert schrijft zijn laatste column voor Visie: 'Ik neem de telefoon op en sta even met mijn mond vol tanden'
⭐Premium - Theoloog Alain Verheij vraagt zich af of er in de hemel nog wel een Reisgids bestaat
Essay
Theoloog Alain Verheij vraagt zich af of er in de hemel nog wel een Reisgids bestaat
⭐Premium - Van Sela tot Martin Garrix: hoe Frank van Essen als christelijke musicus zijn stempel drukt. 'Ik voel me een soort Leviet'
Interview
Van Sela tot Martin Garrix: hoe Frank van Essen als christelijke musicus zijn stempel drukt. 'Ik voel me een soort Leviet'
⭐Premium