“Nee, het gaat niet!” blaf ik. “Moeten je sponsorogen een bril?”

“Relaxed, man, het is vakantie”, zegt Faith. “Wat scheelt eraan?”

“De hele auto zit al nokkievol”, balk ik. “Mijn vrouw heeft doodleuk haar beautycase ingeladen en nu past mijn koffer er niet meer in!”

“Hoezo zit je auto vol?”

“Omdat we op vakantie gaan!” kwaak ik. “Op christelijke camping ‘Grazige Weiden’ willen we dezelfde luxe als thuis, dus pakken we de halve inboedel in: kleding voor elk weertype, een opblaaszwembad, sportuitrustingen voor alle olympische disciplines, een sup, fietsen, kubb, Beverbende en weet ik niet wat. Ik heb al een karretje en een dakkoffer en nóg past het er niet in!”

“Waarom moet dat allemaal mee?”

“Ons vakantiemotto is: mij ontbreekt het aan niets”, brom ik. “Wij hebben die twee weken luxe rust meer dan verdiend. Jij kunt je dat niet voorstellen: bij jou in Afrika is het altijd vakantie.”

“Ik woon in Azië”, mompelt Faith.

“Het punt is,” hinnik ik, “dat het vertrekken altijd zó veel stress geeft dat ik vijf dagen moet bijkomen van de reis. De tweede week moet ik alweer opladen voor de terugweg, dus ik heb effectief één weekend vakantie! Het is zo oneerlijk verdeeld in de wereld!”

Faith denkt even na. “Misschien helpt het om wat minder mee te nemen.”

“Hoezo?” blaat ik.

“Nou, omdat je los wilt komen, moet je juist níét alles meenemen. Dan is het net zoals thuis. Wat zit er in die koffer?”

“Mijn laptop,” verzucht ik, “stukken die ik nog moet lezen en mijn werktelefoon. Ik moet sowieso bereikbaar blijven!”

Maar waarom? Wie heeft bedacht dat ik bereikbaar moet blijven?

“Als je gewoon blijft doen wat je altijd doet, heb je toch geen vakantie?” roept Faith. “Dan kun je net zo goed thuisblijven.”

Ik val stil. Faith heeft gelijk. Ik heb de camping uitgezocht vanwege de uitstekende wifi en het christelijke kinderprogramma, zodat ik ’s ochtends nog even kan werken. Maar waarom? Wie heeft bedacht dat ik bereikbaar moet blijven?

“Misschien moet je je werkkoffer maar thuislaten”, zegt Faith.

“Maar wat moet ik dan de hele dag doen?” piep ik.

“Laptopless recreëren”, lacht Faith. “Ga maar lekker nederliggen op camping ‘Grazige Weiden’. Jij doet niets en let maar op: dan gebeurt er van alles.”