
Wieke (51) kreeg een burn-out. Of was het toch de overgang?
Persoonlijk verhaal
Leestijd: 4 min
Lees gratis verder
Meld je nu aan en krijg 3 maanden gratis onbeperkt toegang tot alle artikelen en digitale magazines van Eva.
Lees gratis verder
Meld je nu aan en krijg 3 maanden gratis onbeperkt toegang tot alle artikelen en digitale magazines van Eva.
Toen Wieke vijf jaar geleden in een burn-out belandde, kwam ze daar maar moeilijk uit. De antidepressiva die de huisarts voorschreef, hielpen. Pas in een later stadium viel de term ‘de overgang’. Hormoontherapie was toen door de antidepressiva geen optie meer.
“Ik had tijdens mijn burn-out vooral last van angsten, hartkloppingen en slecht slapen. Ik moest een stap terug doen, maar dat vond ik super moeilijk. De huisarts schreef oxazepam voor en begeleiding door de praktijkondersteuner.
Pas later noemde de huisarts ook de overgang in de context van mijn klachten. Dat was heel fijn. ‘O, dan ligt het dus niet allemaal aan mij en dat ik alles verkeerd doe’, dacht ik opgelucht. Een tijdje heb ik toen al mijn klachten aan de overgang opgehangen. Maar op een volgend moment dacht ik: nee, dit is echt puur een burn-out, voortkomend uit mijn perfectionisme en hoge lat of allerlei psychische eigenschappen die ik heb.”
Een tijdje heb ik al mijn klachten aan de overgang opgehangen
“Nu denk ik dat het een combinatie van beide is: je kunt best veel dingen doen die energie kosten, maar als je ook steeds ontevreden bent en gaat piekeren of je wel genoeg hebt gedaan, dan kun je nooit uitademen. Dat heeft mij gewoon uitgeput.
Heel veel doen is niet per se een probleem. Het maakt vooral uit hoe je het doet: of je er voldoening uit kunt halen en zaken ook weer los kunt laten. Overdag gebeurden er dingen waar ik niet tevreden over was en ’s nachts ging ik daarover piekeren.”
Tekst gaat hieronder verder.
‘Ik herken mezelf niet meer’: de overgang en het nut van hormoontherapie
“Toen ik langsging bij een overgangsconsulente, gaf die me voedingsadviezen en raadde me aan vitamine D, magnesium en omega 3 te gebruiken. Volgens mij hebben we het wel over hormoontherapie gehad, maar mij staat bij dat ze terughoudend was en het noemde in de context van heel ernstige klachten. Dit is sinds een aantal jaar denk ik wel aan het veranderen. Net zoals we nu weten dat niet alleen opvliegers, maar juist ook zaken als angst en slecht slapen typische overgangsklachten zijn. Dat maakt het ook moeilijker vast te stellen of klachten door de overgang of iets anders komen.
De aandacht voor psychische klachten door de overgang is flink toegenomen en van vriendinnen hoor ik dat dit nu juist vaak de reden is om met hormonen te starten. Omdat juist mentale klachten ervoor zorgen dat mensen echt niet meer functioneren. Op een gegeven moment heb ik bij de huisarts hormoontherapie ter sprake gebracht. Zij zei: ‘We hebben nu voor de weg van antidepressiva gekozen en we gaan niet allebei doen.’”
Van vriendinnen hoor ik dat psychische klachten nu juist vaak de reden zijn om met hormonen te starten
Makkelijker loslaten
“In mijn geval hebben de antidepressiva geholpen om mijn stemming te stabiliseren. Dat heeft ook weer positief effect op de hoeveelheid spanning en de neiging tot piekeren. Ik kan gewoon alles ietsje makkelijker loslaten, waardoor ik ook beter in slaap val.
Het gaat dus niet om wat er gebeurt, maar hoe ik ermee omga. Dat zit veel meer in wat ik je ‘innerlijke verwerkingscapaciteit’ noem, of je prikkelverwerking. En dat is veranderlijk. Soms maak ik me een periode heel druk om dingen, terwijl ik me later bij vergelijkbare zaken veel minder druk maak. Dan krijg ik minder stress van dezelfde soort dingen. Het helpt me dat ik weet dat de overgang je stress-systeem gevoeliger kan maken.”
Gelabeld worden met een burn-out is heel ontwrichtend
“Inmiddels ben ik denk ik grotendeels door de overgang heen, dus denk ik niet meer na of ik hormoontherapie zou willen. Maar het had mij had geholpen als de huisarts meteen de overgang had genoemd en de mogelijkheid van hormoontherapie.
Gelabeld worden met een burn-out is heel ontwrichtend. Terwijl het besef dat je in overgang zit en dat dat best pittig kan zijn, dus dat je rustiger aan mag doen – dat had mij kunnen helpen om pas op de plaats te maken. Omdat het meer recht doet aan wat er werkelijk aan de hand is. Dan hadden we eerst kunnen kijken hoe ik tot rust kon komen. Of je pakt je voeding aan. En dan eventueel toch hormoontherapie. De overgang sluit meer aan bij een natuurlijk proces wat je als vrouw doorloopt. In plaats van dat ‘je bent uitgevallen omdat je het niet aankunt’.”
Auteur: Ellen Nap
Debora (56) worstelt al jaren met de overgang: ‘Nachtdiensten draaien gaat niet meer’







