Jorieke Eijlers over haar drummende man: 'Ik kwam van een koude kermis thuis'
Column
Leestijd: 3 minDoor Jorieke Eijlers
Lees gratis verder
Meld je nu aan en krijg 3 maanden gratis onbeperkt toegang tot alle artikelen en digitale magazines van Visie.
Er zijn een paar beroepen waar een enorme aantrekkingskracht vanuit gaat als je jong bent. Barmannen zijn altijd enorm in trek. Net als surf-, snowboard- of fitnessinstructeurs, piloten of andere beroepen met uniform en eigenlijk alles dat op een podium staat. Voor mij het meest aantrekkelijk: de muzikant. En nog specifieker: de drummer.
Wie is Jorieke Eijlers?
Ik probeer er nog een psychologische analyse op los te laten. Is het omdat de drummer juist de stabiele, leidende factor in het geheel is? Zeer hoorbaar aanwezig, maar toch vaak nederig op de achtergrond? Zou kunnen, maar ik vind het gewoonweg ook heel sexy, blijkbaar.
En met één van die drummers op dat podium ben ik getrouwd. Als ik dat tegen mijn 16-jarige ik had verteld, zou ze een gat in de lucht springen!
Los van dat het een fantastische man is en ik zielsveel van hem hou, moet ik zeggen: wat ben ik van een koude kermis thuisgekomen.
De drummer bleek allereerst van totaal andere muziek te houden dan ik. Tot mijn schrik was mijn lievelingsmuziek vooral akoestische singer-songwritermuziek, waar de drum een bescheiden bijrol speelt. Sinds de drummer weet ik alles van Sting, Toto en Richard Bona. Maar mijn playlist hoor je niet in de auto.
De drummer is een zzp’er. Het is hollen of stilstaan. Vaak hollen, en in coronatijd abrupt stilstaan. En als er dan een baby komt: geen betaald verlof. Niet drummen betekent geen inkomen.
Een drummer werkt bovendien veel in de avonden, nachten en weekends. Vóór het kindtijdperk was dat dikke prima. Ik kon dan lekker vaak mee of had veel eigen tijd. Maar mét kinderen… Die avonden gaan nog wel, maar mensen vergeten de ochtenden! Want wie ’s nachts werkt, slaapt ’s ochtends. Mijn kinderen niet. Had ik nooit aan gedacht.
- Jorieke Eijlers verliet de kerk: ‘Ik moest kiezen: de kerk loslaten of God kwijtraken’
Jorieke Eijlers verliet de kerk: ‘Ik moest kiezen: de kerk loslaten of God kwijtraken’
En dan nog dit: een drumstel is het meest onhandige muziekinstrument. Van alle muzikanten heb je de meeste spullen die je moet in- en uitladen en je bent áltijd als laatste klaar.
En toch… Als ik hem dan zie spelen, helemaal opgaand in de muziek, gepassioneerd van heb ik jou daar en de wereld een stukje mooier en rijker maken met deze kunstvorm, dan weet ik weer waarom ik voor deze drummer ben gevallen en slaat mijn hart even over.
Kortom: het is de hoogste tijd om de oppas in te schakelen en weer eens naar een optreden te gaan kijken.
En voor alle jonge mensen die dit lezen: bezint eer ge begint.
Jorieke Eijlers kwam plotseling in een ongemakkelijke situatie terecht: 'De combinatie van glas, gepureerde groente en gêne: dat voel je'
Auteurs
