“Ik groeide op in een warm, traditioneel Turks-islamitisch gezin met twee oudere broers en een tweelingbroer,” vertelt Hatice. “We leerden belangrijke soera’s uit ons hoofd, baden tot Allah en probeerden ons aan de regels te houden. Ons geloof ging vooral om wetten en plichten: ik wist nooit of het goed genoeg was voor de hemel.”

Terwijl Hatice met haar eigen levensvragen zat, begon het leven van haar middelste broer te wankelen. In zijn pubertijd raakte hij betrokken bij een heftige vechtpartij. “Hij was diep teleurgesteld in zichzelf en dacht: waar ben ik mee bezig? Toen hij die nacht op YouTube muziek luisterde, kreeg hij als suggestie een filmpje over het leven van Jezus. Hij klikte erop en zag heel duidelijk het contrast tussen licht en duisternis. Dat maakte hem hongerig. Met zijn vragen bezocht hij de moskee. De eerste keren gaven ze hem rustig antwoord, maar na de zoveelste keer werd hij in het gezicht gespuugd. Ze zagen hem als een verrader omdat hij het voor Jezus opnam.”

De evangelist op het marktplein

In de periode die volgde, vonden er volgens Hatice een aantal bijzondere ontmoetingen plaats. “Mijn broer liep vast op school; in de pauze vluchtte hij het centrum van Deventer in. Terwijl hij daar huilend liep, vroeg hij aan God: ‘Laat me de waarheid zien.’ Die middag stond er een evangelist op het marktplein. Ze raakten in gesprek. Mijn broer kon al zijn dringende vragen stellen en de evangelist gaf hem een Bijbel.”

Met een flink bedrag op zak reisde haar broer een paar maanden later van Almelo naar Amsterdam. “Hij wilde geld aan de armen geven, in de hoop dat Allah hem genadig zou zijn. Maar ter hoogte van Amersfoort voelde hij een onweerstaanbare drang om de trein te verlaten. Hij snapte er niks van, maar stapte uit en liep huilend en biddend het centrum in. Op dat plein stond exact dezelfde evangelist. Ze wisselden nummers uit en die man hielp mijn broer verder bij zijn zoektocht. Hij las de Bijbel en bad tot God. Uiteindelijk zag mijn broer in een droom Jezus op een troon zitten, Die Zijn hand naar hem uitstak. Mijn broer koos radicaal voor Jezus.”

Stiekem met een Bijbel

De sfeer thuis sloeg direct om toen haar broer vertelde dat hij in Jezus geloofde. “Onze ouders reageerden heel boos,” blikt Hatice terug. “Maar mijn broer gaat nergens half voor; als hij ergens van overtuigd is, houdt niets hem tegen. Ik hield me bewust op de achtergrond. Binnen onze cultuur hoor je als jongere stil te zijn en te luisteren. Juist daardoor hoorde ik heel goed wat hij allemaal vertelde.”

Zijn keuze voor Jezus triggerde Hatice om zelf op onderzoek uit te gaan. “Omdat we thuis weinig diepgaande kennis van de Koran hadden, besloot ik die zelf te gaan bestuderen. Ik schrok van wat ik las. Daarom zocht ik in het geheim contact met mijn broer. Hij sliep op zolder en ik op de eerste verdieping. ’s Avonds laat kwam hij naar mijn kamer en nam zijn Bijbel mee. Ik stelde hem allerlei vragen: wie is Jezus, wat zijn de verschillen tussen Jezus en Mohammed, waarom zijn er zoveel religies en hoe ga je als christen om met mensen die je pijn doen? Mijn broer wees me op de Bergrede in Matteüs 5. De liefde die Jezus dáár laat zien, ging zoveel dieper dan alles wat ik kende. Zo had ik Allah nooit leren kennen. God liet me zien wat een relatie met Hem werkelijk betekent. Mijn manier van bidden veranderde; ik ging écht met God praten. De Heilige Geest overtuigde me volledig: ik kan er niet meer omheen, ik ben een zondaar en Jezus is de Weg, de Waarheid en het Leven.”

Huisarrest op zondag

Toen Hatice’s familie achter haar zoektocht kwam, pakten ze haar Bijbel af en kreeg ze op zondag huisarrest. “Ik moest zweren dat ik nog moslim was. Mijn broer was inmiddels getrouwd en het huis uit, dus ik had niemand om me heen met wie ik over Jezus kon praten. Zonder andere christenen en zonder geestelijk voedsel werd mijn geloof langzaam maar zeker lauwer.”

In die periode verloofde Hatice zich met een moslimjongen. “Ik had het gevoel dat ik daarmee bewust afstand deed van God. Uit pure eenzaamheid bad ik tot God: ‘Heer, wetende dat U de Waarheid bent, kies ik nu bewust voor de hel. Wilt U mij straks door de brede poort naar de hel laten gaan? Want ik durf U niet recht in de ogen te kijken.’

Oude buurvrouw

Na twee jaar liep de verloving stuk. “Ik voelde me leeg en besloot een kerk te bezoeken. Tot mijn verbazing zag ik daar een oude, Turkse buurvrouw huilen in aanbidding. Ik werd jaloers op haar tranen; mijn hart was door schaamte veranderd in steen. Na de dienst vertelde ik haar dat ik was afgedwaald en terug wilde naar God. Ze bad voor me en zei: ‘Dank U wel Heer Jezus, dat U bij de smalle poort op haar wacht en dat ze niet bang hoeft te zijn voor de brede poort.’ Die woorden raakten mij enorm. Hoe wist die vrouw wat ik destijds tegen God had gezegd?”

“Op dat moment besefte ik: dit is de levende God. Net als de verloren zoon durfde ik me eindelijk over te geven. Ik kwam thuis en zei: ‘Mama, ik heb mijn hart opnieuw aan Jezus gegeven en niemand staat me meer in de weg.’ Mijn moeder begreep me, al vroeg ze me het niet rond te bazuinen en me niet te laten dopen. Kort daarna kreeg ze een droom waarin ze me bij het water zag staan en me hoorde zeggen: ‘Ik moet in het water.’ In de droom zei ze: ‘Laat je maar dopen.’ Die droom veranderde haar. Ze was uiteindelijk bij mijn doop aanwezig en had hapjes gemaakt.”

Online kritische vragen stellen

Haar eigen bewogen reis werd de basis voor haar loopbaan. “Toen een vriendin stopte met haar werk onder Turkstaligen bij Evangelie & Moslims, moedigde ze mij aan te solliciteren. Ik dacht: dat kan ik helemaal niet,” herinnert Hatice zich. “Maar ze zei: ‘Als God die deur wil openen, doet Hij dat.’ En dat is precies wat er gebeurde.

Inmiddels werkt Hatice alweer bijna acht jaar voor de stichting. Evangelie & Moslims zet zich in voor moslims in Nederland en moedigt christenen aan om het evangelie met hen te delen. Hatice organiseert samenkomsten en geeft onderwijs en toerusting in kerken. Ook via internet bereikt de stichting zoekers. Hatice: “We brengen nu de website www.isaruhallah.nl onder de aandacht. Online durven moslims wél kritische vragen te stellen, vaak gedreven door een diep verlangen naar de waarheid.”

• 

  Kashif liet zijn gezin achter en vluchtte uit Pakistan: ‘Ik had geen andere keuze’

  Kashif liet zijn gezin achter en vluchtte uit Pakistan: ‘Ik had geen andere keuze’

Zachte toon is belangrijk

Hatice hoopt dat christenen met andere ogen naar moslims gaan kijken. “Soms zijn mensen bang, maar we moeten moslims niet zien als vijanden. Ze zijn juist ons zendingsveld. Veel moslims praten graag over God en kijken vooral naar hoe je leeft. Een goed gesprek begint bij liefde, gastvrijheid en samen eten, al betekent dat niet dat we moeten zwijgen. Juist niet! Soms zijn we in Nederland te voorzichtig, maar we mogen veel vrijmoediger worden. Het gaat niet alleen om gezellig samenzijn; het Evangelie moet ook gewoon duidelijk uitgelegd worden.”

Vrijmoedigheid gaat hand in hand met een milde houding, legt Hatice uit. “Een zachte toon en een luisterend oor openen meer deuren dan een scherp argument. Je kunt een prikkelende vraag stellen: ‘Wat heeft Allah gedaan om jou zijn liefde te laten zien?’ Daarna mag je vertellen hoe God Zijn liefde toonde door Jezus als een lam te laten sterven voor onze zonden. Wij mogen zaaien, maar God geeft uiteindelijk de groei. Juist daarom blijf ik delen, want ik verlang ernaar dat nog veel meer moslims de smalle poort naar de hemel vinden.”

www.evangelie-moslims.nl