Vriendelijke, gastvrije broeders met wie het fijn praten is. Meedeinen in het heilzame ritme van drie vieringen op een dag. Om 7.00 uur, 12.15 uur en 18.00 uur. Het geeft je dag een structuur waardoor je meer tijd dan anders lijkt te hebben. Tijd die ik gebruikte om aan een roman te schrijven – iets waar ik meestal niet aan toekom.

En er is stilte. Zalige stilte. Zwijgend eten. Een keer niet een gesprek dat gaande moet blijven. Gewoon even zitten in de kerk. Op een doordeweekse dag zomaar de rust krijgen om te bidden. Teksten en gebeden die me worden aangereikt, in plaats dat ik het allemaal zelf moet bedenken. Een klooster als bastion tegen de herrie en afleiding, die anders altijd hinderlijk om me heen hangen.

Doe wat je moet doen - groot en klein - met vreugde en volle aandacht.

In zijn prachtige boekje Een levensregel voor beginners heeft filosoof Wil Derkse de eeuwenoude ritmes van het kloosterleven vertaald voor drukke mensen in het gewone leven. Begin goed aan dat wat je moet doen en sluit het dan ook weer echt af. Serieel monotasken, noemt Derkse dat. Doe dat wat je moet doen – groot en klein – met vreugde en volle aandacht. Dit ene is nu even het allerbelangrijkste in de wereld. Tot je er weer een punt achter zet.

Wil Derkse zorgde er altijd voor dat hij vijf minuten voor een afspraak klaar zat. Dan deed hij zijn laptop dicht, schoof zijn werk opzij en las ter overbrugging een gedicht. Hij ging een nieuwe ontmoeting aan, niet vanuit de drukte van dat ene mailtje dat nog even snel verstuurd moet worden, maar vanuit de rust. Zoals ik nu een nieuw jaar probeer in te gaan vanuit de rust. Probéér.

Ik stapte de eerste week van dit jaar even uit de hectiek van de wereld, maar de hectiek van de wereld stapte nog niet onmiddellijk uit mij. Ook niet in een klooster. De arrestatie van Maduro. De bedreiging van Groenland door Trump. De hoopvolle opstand van vrijheidslievende Iraniërs tegen het regime van de moellahs. De doorstart van de onderhandelingen in Den Haag.

Waar ik deze eerste week van het nieuwe jaar zeker voor heb leren bidden, is een welgemeend ‘en verlos ons van onze telefoon’.

• 

  Gert-Jan Segers: waarom realisten hoopvol zijn over 2026

  Gert-Jan Segers: waarom realisten hoopvol zijn over 2026