
Gert-Jan Segers: waarom realisten hoopvol zijn over 2026
Leestijd: 3 minDoor Gert-Jan Segers
Je kunt een nieuw jaar op twee manieren instappen. Als een jong kind dat in opgewonden afwachting een hoopvolle blik werpt op de cadeaus die ingepakt klaarliggen. Maar vaker zijn we oude somberaars.
Wie is Gert-Jan Segers?
We hebben al zo veel verjaardagen meegemaakt, dat we allang denken te weten dat het een gestreste bedoening gaat worden en dat we cadeaus krijgen waar we niet om gevraagd hebben.
Met een nieuw jaar dat voor ons ligt, is het de grote vraag of we er weer verwachtingsvol – als een kind – naar kunnen uitkijken. En misschien moet ik het nog wat meer leeftijdsproof opschrijven. Zijn we misschien eindelijk volwassen genoeg om te weten dat dit kind volkomen gelijk heeft door hoopvol uit te zien naar wat komen gaat?
De kerstboodschap van Gert-Jan Segers: hoe kleine momenten het verschil kunnen makenDe kerstboodschap van Gert-Jan Segers: hoe kleine momenten het verschil kunnen maken
Toen de Bijbelse Simeon rond het jaar nul met buitenlandse bezetting en binnenlands verval zei dat hij uitzag naar de verlossing van zijn volk, zullen er vast mensen zijn geweest die met hun wijsvinger even op hun voorhoofd hebben getikt. En toch was het Simeon die met een baby in de tempel het bewijs in handen had dat hij de realist was.
Toen keizer Diocletianus net na 300 een christelijke bediende in het openbaar liet aftuigen en het bevel gaf bij een andere christen de tong af te snijden, waren de vervolgde christenen van die tijd nog maar kort verwijderd van het Edict van Milaan, waarmee de nieuwe keizer Constantijn christenen alle vrijheid gaf.
Toen in 1861 in de jonge Verenigde Staten in het Zuiden de zwepen nog op de ontblote ruggen van de zwarte slaven belandden, was het voor velen nog ondenkbaar dat een jaar later president Lincoln het decreet uitvaardigde dat alle slaven “voor altijd vrij” waren.
Download gratis de nieuwe Visie-app en lees Visie waar en wanneer je wilt!Download gratis de nieuwe Visie-app en lees Visie waar en wanneer je wilt!
Toen de Oost-Duitse Chris Gueffroy in februari 1989 probeerde vanuit Oost-Berlijn naar West-Berlijn te vluchten en werd doodgeschoten, was hij het laatste slachtoffer voordat datzelfde jaar de muur zou vallen en Oost-Duitsers hun vrijheid gewoon binnen konden wandelen.
Toen ik opgroeide in een tijd en een omgeving waarin ik vaak de vraag kreeg waarom ik ‘nog’ geloofde, hadden weinig mensen de hoop dat in deze tijd vele duizenden jonge Europeanen hun heil weer bij God zouden zoeken en merken dat Jezus inderdaad een vrede geeft die alle verstand te boven gaat.
Als je een beetje realistisch bent, ben je hoopvol over het jaar dat voor ons ligt.
Auteurs

Meest gelezen
- Een rondwandeling door Strijen: 'Mozart is ooit nog in zijn koets door dit dorp gereden'

Reportage
Een rondwandeling door Strijen: 'Mozart is ooit nog in zijn koets door dit dorp gereden'
- Ds. Cynthia Haaswijk komt tot rust bij de nagelstylist: 'Ik stem mijn nagels af op de kerkelijke kalender'

De hobby van de dominee
Ds. Cynthia Haaswijk komt tot rust bij de nagelstylist: 'Ik stem mijn nagels af op de kerkelijke kalender'
- 'Mijn stiefvader dreigde me te verdrinken’: hoe Mona al jong leerde leven met angst en dreiging

Kijktip
'Mijn stiefvader dreigde me te verdrinken’: hoe Mona al jong leerde leven met angst en dreiging
Lees ook
- Esther: ‘Aan het sterfbed van mijn opa zei ik: opa, ik vergeef je’

Het laatste woord
Esther: ‘Aan het sterfbed van mijn opa zei ik: opa, ik vergeef je’
⭐Premium - Elbert schrijft zijn laatste column voor Visie: 'Ik neem de telefoon op en sta even met mijn mond vol tanden'

Column
Elbert schrijft zijn laatste column voor Visie: 'Ik neem de telefoon op en sta even met mijn mond vol tanden'
⭐Premium - Theoloog Alain Verheij vraagt zich af of er in de hemel nog wel een Reisgids bestaat

Essay
Theoloog Alain Verheij vraagt zich af of er in de hemel nog wel een Reisgids bestaat
⭐Premium