Arnoud Drop ziet kerken groeien: 'God wacht niet tot wij mensen uitnodigen'

Hij hoefde er geen moment over na te denken: praten over hoop voor Nederland, daar is Arnoud Drop (41) altijd voor te porren. Als directeur van Alpha Nederland heeft hij namelijk volop hoop. “Mijn vader, die in de 70 is, kent geen ander Nederland dan het seculariserende Nederland. Maar hij hoort nu – voor het eerst – andere geluiden, namelijk over een groeiende interesse in het geloof. Dat vindt-ie een voorrecht om mee te maken. Bijzonder, toch?”

Goede huwelijken

Arnoud is net terug van een date-ochtendje met zijn vrouw. Vaste prik op vrijdag: kinderen naar school, even tijd voor elkaar. “Hebben we geleerd tijdens de Marriage Course. We zorgen er al jaren voor dat we wekelijks goede tijd met elkaar kunnen doorbrengen, en daar zijn we allebei heel blij mee. Trouwens, als je het hebt over hoop voor Nederland: goede huwelijken. Veertigduizend thuiswonende kinderen worden jaarlijks geconfronteerd met ouders die uit elkaar gaan. Dus liefdevolle huwelijken kunnen écht een verschil maken.”

Arnoud associeert er tijdens het gesprek vrolijk op los. “Ik hoop dat je het niet erg vindt als we een beetje van de hak op de tak gaan”, lacht hij na tien minuten praten. In die korte tijd zijn we van midlifecrisis – hij is net 41 geworden, maar heeft, zegt hij, geen last van zo’n crisis – via de film Kruimeltje – zijn geboorteplaats Maassluis was decor in die kinderfilm – naar leiderschapsprincipes gegaan, waar zijn hart sneller van gaat kloppen. In die tien minuten is één ding duidelijk geworden: Arnoud is bevlogen. Over God, over zijn team, over Alpha Nederland.

Midden in alle rauwheid

Die bevlogenheid voor God heeft hij van huis uit meegekregen. “Geloof stond bij ons centraal. Dat ging niet over religie, maar had echte wortels. Voordat ik werd geboren, verloren mijn ouders een zoontje, anderhalf jaar oud. Hij kreeg een hersentumor en overleed. Dat verlies stempelde mijn ouders, maar in dat alles ervoeren ze Gods trouw. Die ging als een rode draad door hun leven. Bij hen heb ik gezien dat je niet met een beschuldigende vinger hoeft te wijzen, maar midden in alle rauwheid van het bestaan dankbaar kunt blijven. Sinds ik in mijn tienertijd het geloof omarmd heb, kan ik me een leven zonder God niet voorstellen. En net als bij mijn ouders is ook in mijn leven zijn trouw een rode draad.”

De enige niet-roker

Arnoud groeide op in Maassluis, “de eerste stad aan de Nieuwe Waterweg”. Een knus, historisch stadje – vandaar dat het als decor diende voor een scène in de film Kruimeltje. “Veilig”, zo omschrijft hij zijn jeugd, ook al was hij een van de weinige actieve christenen in zijn omgeving. “Ik kan geen klasgenoten van de basis- en middelbare school voor me halen die actief bezig waren met het christelijk geloof. Al kan ik me niet herinneren dat ik ooit vreemd ben aangekeken op mijn christen-zijn. Ook niet op de middelbare school, waar ik vrienden had die weleens met de politie in aanraking kwamen.” Grijnzend: “Ik had een scooter, dus ik stond altijd bij de scootergroep in het fietsenhok. Daar was ik de enige niet-roker. Blijkbaar vind ik het niet erg om een buitenbeentje te zijn.”

Misschien is een beetje bij zijn karakter gaan horen om een vreemde eend in de bijt te zijn, mijmert hij even later. “Ik loop het liefst een beetje voorop en help mensen dromen. Ik schets graag een plaatje van een plek waar we nog niet zijn, maar wel willen komen. Als ik daarin kan voorgaan of inspireren, ben ik in mijn element.”

Petrus bij de hemelpoort

Dat brengt Arnoud bij de gelijkenis over de talenten. Die gelijkenis raakt hem, dus als hij in een kerk of op een leiderschapsbijeenkomst spreekt, heeft hij het daar graag over. Want, beargumenteert hij, die gelijkenis wordt meestal uitgelegd alsof-ie letterlijk over talenten gaat. “Maar talent is gewoon een ander woord voor een enorm bedrag, het equivalent van één miljoen.” Waar het dan wel over gaat? “Over risico nemen, over durven investeren. Iets moet eerst minder worden voordat het kan groeien. En dat is durven, want het kan misgaan. Als ik kijk naar het leven van Jezus, heeft Hij het hier niet over letterlijke talenten, of over geld. Hij heeft het over mensen. Hij deed niet aan zelfontwikkeling of persoonlijkheidsgroei, nee, Hij nam risico’s en investeerde in anderen. Zo wil ik ook in het leven staan. Ik verwacht niet dat het zo zal gaan, maar stel, ik kom straks bij de hemelpoort en Petrus stelt me een vraag, dan zal die vraag niet zijn: ‘Wat heb jij gedaan met je voetbaltalent?’ Nee, hij zal vragen naar de mensen die God aan mij heeft toevertrouwd. ‘Hoe ben je met hen omgegaan?’”

Verraden

Met een wijde armbeweging wijst Arnoud naar de ruimte waar Alpha-medewerkers aan het werk zijn. “God heeft deze 25 mensen aan mij toevertrouwd. Ik moet met hen woekeren. En Jezus leert mij hoe ik dat kan doen. Hij daagde zijn leerlingen uit, prikkelde hen, coachte hen en stuurde hen er ten slotte op uit. Daarmee nam Hij een enorm risico: Hij maakte zichzelf kwetsbaar. En een van zijn ‘talenten’ heeft Hem zelfs verraden.”

Arnoud vertelt gebarend, en doorspekt zijn enthousiaste betoog met scherpe oneliners, zoals deze: “De vraag is niet hoe mensen de kerk kunnen ontwikkelen, maar hoe de kerk mensen kan ontwikkelen.”

Je bent nu elf jaar directeur van Alpha. Hoe investeer jij in jouw talenten?

“Ik hoop – en dat zul je bij hen moeten navragen – dat mijn team merkt dat ik in hen investeer. Dat het oké is om fouten te maken, zonder dat mensen daarop afgerekend worden. Wel gecorrigeerd, maar niet gecanceld. Ik geniet ervan om mensen te zien groeien. En dat iemand uit mijn team mijn plek inneemt als ik op een dag opstap.”

Had jij zelf iemand die op die manier in jou investeerde?

“Mijn wiskundeleraar en havo-rector op de middelbare school in Maassluis, Dick Lock, was ook vrijwilliger bij Alpha. Toen ik bij Alpha stage ging lopen, was hij er kernvrijwilliger. De eerste keren dat ik ging spreken in kerken, in mijn tienerjaren, ging hij mee, zat hij biddend in de zaal en gaf hij me heel vriendelijk feedback. Hij is een persoonlijke vriend geworden, die me enorm veel heeft geleerd. Echt een inspirerend, geestelijk mens, maar wel met beide benen op de grond. Niet te intens, want als het hyperig of claimerig wordt, daar kan ik niet tegen.”

Koninkrijksdenken

De helft van zijn tijd besteedt Ar-noud aan Alpha Nederland, de andere helft deelt hij de leiderschapsprincipes die hij in de Bijbel vindt in de internationale organisatie van Alpha. “Koninkrijksdenken”, noemt hij dat. “Want Jezus kwam om het koninkrijk van God te verkondigen en te laten zien. Dat gaat over het hele leven, dus ook over hoe je leidinggeeft, hoe je met anderen omgaat en over bijvoorbeeld je huwelijk. Dat past helemaal bij Alpha. Want evangelisatie is meer dan alleen maar de boodschap ‘Jezus is gekruisigd voor jouw zonden’. Jezus kwam zelf met de boodschap ‘Het koninkrijk is gekomen’. Ik geloof dat Nederland beter wordt als mensen Jezus’ manier van denken omarmen. Als ze de principes van Jezus serieus nemen door niet zichzelf centraal te stellen, maar te willen investeren in anderen.”

Moet je daar per se christen voor zijn, of kan dat ook zonder geloof in Jezus?

“Als ik algemene christelijke principes zou willen implementeren, zou ik bij een politieke partij werken. Maar ik werk voor Alpha omdat ik geloof dat een persoonlijke keuze voor Jezus het mooiste is wat iemand kan overkomen. Dus ja, het draait vooral om het leren kennen van Jezus. Maar als mensen daar nog niet aan toe zijn, zou het prachtig zijn als ze de rijkdom van Jezus’ woorden omarmen. Als de Bergrede in praktijk zou worden gebracht. Laten we dat een second best noemen.”

Arnoud Drop

Deze droom brengt ons op de knieën – en dat is precies waar we moeten zijn

Zó simpel

Als directeur van Alpha Nederland bouwt Arnoud mee aan verschillende cursussen. De bekendste is de Alpha Cursus, die goed draait. Het aantal deelnemers is gegroeid – van een enkele cursus in de jaren negentig tot twintigduizend deelnemers in 2024 – en afgeleide cursussen als de Marriage Course (een relatiecursus) en de Parenting Course (een opvoedcursus) lopen uitstekend. Toch heeft Arnoud het niet graag over succes. “Het klinkt misschien wat calvinistisch, maar laat ik zeggen dat we gezegend zijn. Het is natuurlijk bizar hoe groot de impact van de Alpha Cursus is. Wat we doen is zó simpel! Eten, inleiding, praten. Simpeler kan niet. Maar het raakt mensen, God werkt er. Dat komt, denk ik, doordat we ruimte maken voor Gods Geest. Daar sta ik bij en kijk ik naar. Ik kan niets méér dan het bootje zeilklaar maken – zorgen dat de organisatie staat – maar uiteindelijk is het Gods Geest die moet gaan waaien.”

Geen doel maar een droom

“Onze droom is dat één miljoen Nederlanders in 2036 de Alpha Cursus hebben gevolgd”, zegt hij even later. Dat is geen doel, benadrukt hij, maar een droom. “We zijn niet succesvol als we de drie miljoen gehaald hebben, en hebben niet gefaald als het er achthonderdduizend zijn. Het is een droom die ons op de knieën brengt – en dat is precies waar we moeten zijn. Want dit is alleen haalbaar als God komt opdagen.”

Arnoud Drop

Waarom zou je voorzichtig zijn?

Niet dat het onhaalbaar is, die miljoen. De interesse voor het christelijk geloof groeit, met name onder jongeren. Dat merkt Arnoud ook aan een groeiende interesse in de Alpha Cursus. “Er is iets bijzonders gaande”, glundert hij. “Ooit waren we vooral bezig kerken te helpen om mensen uit te nodigen. Maar nu is onze vraag veel meer: zijn jullie wel klaar voor de stroom die God gaat geven? Het lijkt erop dat Hij niet gaat wachten tot wij ze gaan uitnodigen, maar dat Hij zelf mensen nieuwsgierig maakt naar het christelijk geloof.”

Is het niet verstandiger om een beetje voorzichtig te zijn? De cijfers zijn nog niet overweldigend, en veel kerken merken nog weinig van nieuwe belangstelling…

“Waarom zou je voorzichtig zijn? Uit zelfbescherming? Ik geniet liever van de mooie dingen die God geeft. Als ik een klein zuchtje wind merk, zorg ik dat de boot klaarligt en hijs ik de zeilen. En als de wind toch blijkt te gaan liggen, hoef ik niet teleurgesteld te zijn. Dan beweeg ik gewoon mee met de volgende beweging.”

Wat is je advies aan kerken die nog volop in de krimp zitten?

“Ik geloof niet dat ik de wijsheid in pacht heb. Maar ik probeer altijd te kijken of God ergens een deur op een kier zet. Dus blijf bidden. En roest niet vast in het geloof dat alle deuren richting de kerk voor buitenstaanders op slot zitten. Blijf morrelen, blijf kijken of er niet eentje open is. Dus: blijf proberen. God kan je zomaar verrassen.”

Arnoud Drop

Als protestantse jongen spreek ik helemaal geen ‘katholieks’

Schaakclubjes

Een van die verrassingen, vertelt Arnoud, is het succes van de Alpha Cursus in de Rooms-Katholieke Kerk. Al jaren bad het team voor een ingang daar. Nooit leek er iets te gebeuren. “De katholieke kerk was bezig met het sluiten van parochies, niet met het kijken naar groei.” Tot een Canadese priester een boek schreef over nieuw leven in de kerk: Als God renoveert. “Heel plat gezegd was zijn boodschap: leuk, al die schaakclubjes en klaverjasverenigingen in het kerkgebouw, maar het wordt tijd dat we weer teruggaan naar onze eerste roeping: de verkondiging van Jezus Christus als Redder.”

Benen uit haar lijf

Het boek bleek een gamechanger, en de Alpha Cursus paste wonderwel in de nieuwe aandacht voor die missie. Arnoud stond erbij en keek ernaar. “Ik zie met verbazing hoe de Geest waait. Helemaal omdat de katholieke kerk geen bekende wereld is voor mij – als protestantse jongen spreek ik helemaal geen ‘katholieks’. Maar toen we in 2021 een conferentie medeorganiseerden, zag ik allemaal katholieke broeders en zusters met tranen in hun ogen. Zij kregen opnieuw hoop voor hun kerk. Of beter gezegd: ze zagen hoe het evangelie nog steeds leeft. Er zijn nu parochies die nieuw leven proeven. En mijn katholieke collega loopt de benen uit haar lijf, zo veel heeft ze te doen.”

Als de samenwerking met de katholieke kerk Arnoud één ding geleerd heeft, is het wel dat Gods koninkrijk groter is dan je eigen kerkje. “Ik zie er dingen die ik als protestant niet begrijp, maar vier van harte de eenheid die wij vinden in Jezus Christus. Want ik heb de afgelopen jaren geleerd dat mijn zwart-witte meninkjes niet doorslaggevend zijn. De kerk is zoveel groter dan mijn eigen belevingswereld, en de Bijbel veel rijker dan mijn uitleg – of dat nu gaat om lhbt+ of de plek van de vrouw in de kerk. Mijn stelligheid is wat verminderd, maar mijn liefde voor God en zijn kerk is gegroeid.” .