“Ik wilde eigenlijk piloot worden”, geeft Daniëlle van Grondelle toe. Tot ze ineens werd gescout door een modellenbureau. Dun was destijds de norm; Kate Moss met maat 0 was in de mode. “Ik was slank, maar paste net niet in die standaardmaten. Het lukte mij niet om aan die eisen te voldoen, die maten werden steeds kleiner. Tot ik een keer huilend thuiskwam en mijn vader zei: ‘Er komt een tijd dat de modewereld zich aanpast aan jouw standaard van schoonheid.’” Ze besluit het modellenwerk op een laag pitje te zetten. “Het was niet mijn bouw, ik kon mijn lichaam gewoon niet verder afslanken.”

Ik kon mijn lichaam niet verder afslanken

Een droom als keerpunt

Op een gegeven moment zei een stylist van een modellenbureau tegen haar: “Als je iets zou aankomen, zou je aan de slag kunnen als plus-size model.” Daniëlle: “Ik wist niet wat dat was. Ik heb er een heel jaar niks mee gedaan, want ik was 16 en dacht echt: zegt ze nu dat ik dik ben?” Tot Daniëlle een droom kreeg waarin ze wordt aangemoedigd om het modellenbureau terug te bellen. Het veranderde haar houding. “Ik heb zemodellenbureau gebeld en een week later was ik in Mexico voor een grote klus.”

‘Iedereen moet zichzelf kunnen herkennen’

“Uiteindelijk ben ik het eerste curvy topmodel geworden. Het ging zo snel, het is me eigenlijk overkomen. Ik ben superdankbaar dat ik dit al meer dan twintig jaar doe. Dat ik de weg heb kunnen vrijmaken voor alle meiden na mij.” Daniëlle zet zich ook in voor de tussenmaat. Ze viert diversiteit en probeert daarmee ruimte te maken voor andere modellen. “De modewereld verandert, maar het gaat in golven. Ik houd juist van natuurlijke schoonheid en van het feit dat iedereen anders is. Ik heb een tijdje in Los Angeles gewoond en daar zie je allemaal dezelfde gezichten. Dat vind ik zo zonde. Ik vind het mooi als we een modewereld kunnen creëren waarin iedereen zich kan herkennen.”

Ik wil een modewereld waarin iedereen zich kan herkennen

Drie generaties, één voorbeeld

Ook haar moeder is een trotse curvy vrouw, aldus Daniëlle. “Zij zat altijd lekker in haar vel. Voor mijn moeder is the sky the limit. Ze is zo’n powervrouw. Daardoor heb ik altijd het voorbeeld gehad dat je echt goed bent zoals je bent.” Is ze ook weleens onzeker? “Tuurlijk, ik heb mijn onzekerheden. Maar ik vind het belangrijk dat je binnenkant mooi is. I can’t be everything for everybody.”

Rond Keti Koti deed ze een fotoshoot met haar moeder en oma: twee grote voorbeelden voor haar. De foto hangt nu in haar huis. “Mijn oma is een van de mooiste vrouwen die er zijn. Ouder worden is een cadeau”, legt ze uit. “Het hoeft niet zo verstopt te worden.”  

Leren leunen op anderen

Maar haar leven zit niet altijd in de lift. Tijdens de opnames van De Verraders brak ze haar knie op drie plekken. Een lange revalidatieperiode volgde. Ze kon zeven maanden niet werken en zat van haar lies tot haar enkel in het gips. “Dat heeft echt impact gehad. Normaal ben ik altijd op reis, nu moest ik noodgedwongen pas op de plaats maken.”

Ondanks de pijn leverde dat ook mooie, intieme momenten met familie op. “Normaal gesproken zorg ik graag voor iedereen, maar nu had ik geen keuze dan hulp te accepteren. Daar ben ik heel dankbaar voor. Mijn oma kwam bij mij logeren: dan lagen we hand in hand kerstfilms te kijken. Mijn moeder ging voor me koken, en stond echt voor me klaar. Het heeft dus ook mooie dingen gebracht; het heeft ervoor gezorgd dat ik weet dat ik soms op anderen kan leunen.”

• 

  Onzeker over je lijf: zijn we er ooit klaar mee?

  Klik hier