“Op een snikhete dag trokken mijn man Marc en ik vorig jaar de bergen van de Pyraneeën in, op zoek naar koelte. We kwamen terecht in een dorpje waar de tijd stil leek te staan. Ik kocht een brood van een jonge bakkersvrouw die aanbood de camper op haar land te stallen. De volgende ochtend toen ik met de camera op pad ging, werd ik getrakteerd op de meest bijzondere bloemen die in bloei stonden.

Door onze camper ervaar ik meer verbinding met de natuur, met Marc en met mezelf. Ver weg van alle reuring en drukte word ik creatief. Zodra ik mijn vertrouwde huiskamer op wielen in stap, krijg ik zin om te fotograferen en te schrijven. En dan te bedenken dat ik aanvankelijk niet stond te springen toen Marc zes jaar geleden voorstelde om een camper te kopen. Het leek me vooral veel gedoe, maar voor Marc was het belangrijk. Door lichamelijke problemen kon hij niet meer kamperen, terwijl hij daar zo van hield. Een camper leek hem een goed alternatief.

Er waren veel emmers sop nodig om de camper die we kochten schoon te krijgen. Toen het achterstallig onderhoud was verholpen, stortte ik me met veel plezier op het opknappen. De camper is nu knus en bevat alles wat ik nodig heb. Twee weken per jaar trek ik me erin terug om mijn overleden dochter Lisa te gedenken. Dan parkeer ik de camper bij de kerk vlak bij de begraafplaats en leg ik een zelfgemaakt bloemstuk bij haar graf.

Lisa overleed achtentwintig jaar geleden aan de gevolgen van een bacteriële infectie en een broze gezondheid. Ze werd vijf jaar oud. Lisa was een heel vrolijk meisje. Door haar verstandelijke beperking dacht ze niet aan gisteren of morgen. Lisa was altijd in het nu.

Met onze camper kom ik op adembenemende plekken en ontmoet ik bijzondere mensen

Lang wist ik niet om te gaan met de tsunami van verdriet die me overspoelde toen Lisa zo plotseling overleed. Haar zusje was net geboren. Mijn zoon was toen zeven jaar. Blijdschap en intens gemis liepen door elkaar. Met mijn ex-man kreeg ik nog een dochter. Een jaar na haar komst viel ons gezin uit elkaar.

Wat me na de scheiding overeind hield? Mijn voornemen om net als Lisa in het nu te gaan leven. Iedere dag probeerde ik een leuke moeder voor mijn drie andere kinderen te zijn. Veertien jaar geleden wist Marc de dikke muur die ik om mijn hart had gebouwd steen voor steen af te breken. Sinds we samen zijn, lukt het me weer om te genieten. Met onze camper kom ik op adembenemende plekken en ontmoet ik bijzondere mensen. Ik zie de camper als de kers op mijn levenstaart.”

• 

  Met basilicum en lampionnen: Josjes tips voor een sfeervolle camper

  Klik hier

Tekst: Sonja Brekelmans
Beeld: Jeannine Rijsdijk