
Masja de Jongh (56) wandelde er 30 kilo af: ‘Het is bizar wat je kunt bereiken, óók op mijn leeftijd nog’
Persoonlijk verhaal
Leestijd: 7 minDoor Carlijne Rozema
Influencer en schoonheidsspecialiste Masja de Jongh (56) stond voor iedereen klaar, maar vergat zichzelf. Iedere avond plofte ze moe en futloos op de bank. Totdat ze een simpele aanpassing maakte in haar ochtendroutine. Ze viel niet alleen dertig kilo af, maar voelde zich ook zelfverzekerder dan ooit. “Want ik leefde in lijn met de afspraken die ik met mezelf had gemaakt.” Dagelijks inspireert ze vrouwen met haar video’s op Instagram en TikTok.
Je staat vroeg op, je werk daagt je uit, en dan wacht thuis je gezin en die uitpuilende wasmand. Masja zat jarenlang vast in dezelfde hardnekkige vicieuze cirkel waarin ze voor iedereen klaarstond, maar zichzelf vergat. “Ik had het opgegeven. Ik kwam er niet meer uit. Ik zorgde voor mijn man, voor mijn twee kinderen (nu 21 en 26) en mijn ouders, zo goed als ik kon. En ik zorgde ervoor dat de kapsalon van mijn familie goed liep. Ik zorgde overal voor, behalve voor mezelf.”
Ik heb het verdiend om een glaasje wijn te nemen, want ik ben heel druk geweest
Na een hele dag zorgen en bezig zijn, plofte ze ‘s avonds op de bank. “Ik was zwaar, dus ik had geen energie meer. Dan vertelde ik mezelf dat ik het had verdiend om nog een koekje te nemen, of een reep chocola, of een zakje M&M’s. Die gedachten had ik steeds. ‘Ik heb het verdiend om een glaasje wijn te nemen. Een zakje nootjes erbij. Want ik ben heel druk geweest.’ En daarmee hield ik het in stand.”
“In zoveel reclames wordt het ons verteld: ‘Take a break, take a KitKat’. Verdienen doen we door iets lekkers te kopen. Maar wat we echt waard zijn en verdienen is een gezond lichaam en zelfvertrouwen. Dat kun je niet kopen, dat moet je zelf gaan doen. Wat je eigenlijk verdient is om even lekker naar buiten te gaan, of om te sporten.”
Voor het afvallen
“In de periode voordat ik dertig kilo was afgevallen, zat ik voornamelijk moe en futloos op de bank. Ik was niet per definitie ongelukkig, maar het leven trok wel aan mij voorbij. Ik ondernam zelf niks meer. Ik was acht jaar lang aan het jojoën. Ik was heel ongelukkig met mijn lijf en wilde graag wat kilo’s kwijt.” Masja kreeg ook steeds meer fysieke klachten. “Last van mijn knieën, last van mijn nek, slecht slapen. Ik kwam in de overgang. Een complex aan factoren waarvoor je niet in het ziekenhuis hoeft te liggen, maar wat er wel voor zorgde dat ik me nog slechter ging voelen.”
Ik was niet per definitie ongelukkig, maar het leven trok wel aan mij voorbij
De kilo’s bleven er aan komen en haar zelfvertrouwen brokkelde verder af. “Als je een grote leefstijlverandering wilt, zoals ik heb gedaan, kan dat eigenlijk alleen door passie of urgentie. En bij mij was het urgentie, want ik kreeg Shin splints – een pijnlijke blessure aan de binnenkant of voorkant van je scheenbeen. Ik had mijn been zó verwaarloosd, ik kon gewoon echt niks meer. Het werd zo erg dat ik met de auto naar de buren moest, en zittend de trap afging. Ik was moegestreden, denk ik. En dan kom je op een punt dat je hulp moet zoeken. Dat was mijn kantelpunt.”
Vroeg in de morgen
“De fysio zei tegen mij: ‘Ik kan jou helpen, maar je moet wel zelf iets gaan doen. Je moet vijf minuten per dag gaan wandelen.’ Ik kon die vijf minuten écht niet lopen, maar hij bleef zeggen dat ik het kon. Onder zijn begeleiding ben ik dat dus wel gaan doen. Het voelde eigenlijk gelijk goed. Elke dag wandelde ik een paar minuten langer. Totdat ik een halfuur kon wandelen op een behoorlijk tempo. De fysio moedigde me aan om mijn wandelingen direct in de ochtend te maken. Dat bleek voor mij magic. Dat onaangeraakte in de vroege ochtend, dat er nog niemand was, dat ik daar alleen liep. Ja dat was gewoon geweldig. Ik was verkocht.”
Toen at ik ineens havermout in plaats van witte kadetjes met roomboter en hagelslag
Al snel zag Masja dat de kilo’s eraf vlogen. “De eerste week merkte ik gelijk dat ik vrolijker thuiskwam. Mijn broekriem ging losser zitten.” Maar daar bleef het niet bij, want gezonde gewoontes werken aanstekelijk. “Op een gegeven moment dacht ik: misschien moet ik toch eens proberen iets voedzaams te eten. Die behoefte kreeg ik vanzelf. Dus toen at ik ineens havermout in plaats van witte kadetjes met roomboter en hagelslag.”
Tekst gaat hieronder verder.

Froukje de Both: ‘Zelfvertrouwen is geen kwestie van geluk, je kunt het leren’
Stress relief
Naast de fysieke kilo’s vlogen ook de mentale kilo’s eraf. “Wandelen is zo goed voor je mentale gezondheid. Het is duidelijk stress relief. Dus op het moment dat ik stress ervaar, trek ik mijn schoenen aan en ga ik naar buiten, lopen. Je bloeddruk zakt binnen drie minuten als je buiten bent, en ook je hartslag daalt. Wandelen helpt echt om je stressniveau te verlagen.”
Doordat ik in weer en wind liep, werd ik ook mentaal veel sterker
De remmende omstandigheden waardoor ze normaal gesproken op de bank zou blijven zitten, stelden niks meer voor. Niets houdt Masja meer tegen om goed voor zichzelf te zorgen. “Doordat ik in weer en wind liep, werd ik ook mentaal veel sterker. Ook sneeuwde het, ook al was het glad, ook al stortte het van de regen: ik ging altijd.”
Wanneer je die ‘dates’ met jezelf niet meer afzegt en je je eigen afspraken nakomt, groeit je zelfvertrouwen, merkte Masja. “Toen ik dertig kilo was afgevallen, voelde ik me veel sterker en zelfverzekerder. Want ik deed iedere dag dingen waar ik eigenlijk geen zin in had. En toch deed ik het. Ik leefde in lijn met de afspraken die ik met mezelf had gemaakt.”
Zelfvertrouwen
Die bron van zelfvertrouwen bleek onuitputtelijk te zijn. “Ik voelde me veel fitter en sterker, maar deed nog steeds werk dat ik niet leuk vond. Toen ik eenmaal zo sterk was geworden, durfde ik mijn vaste baan op te zeggen. Ik ben teruggegaan naar school om de opleiding tot schoonheidsspecialiste te doen. En dat terwijl ik helemaal niet zo goed kan leren. Maar ik had zoveel zelfvertrouwen gekregen, dat ik ervan uitging dat dat ook wel goed ging komen.”
Het is bizar wat je kunt bereiken als je in je kracht gaat staan, óók op mijn leeftijd nog
Haar opleiding ging nog beter dan ze had durven dromen. “Ik kwam terecht tussen de jonge dames, en daar werd ik gewoon helemaal door omarmd. Het was een geweldige tijd. Ik voelde de wind in de rug, omdat ik deed wat ik leuk vond. Het is bizar wat je kunt bereiken als je in je kracht gaat staan, óók op mijn leeftijd nog.” Inmiddels is ze trotse eigenaar van schoonheidssalon ‘Eerlijke schoonheid’ in Arkel.
Winnende routine
Masja heeft nog steeds een druk leven. Ze ploft ’s avonds nog steeds op de bank, maar nu met een compleet ander gevoel. En dit alles door een verandering van haar ochtendroutine. Nog steeds gaat ze elke ochtend vroeg uit de veren om 6,5 km te wandelen. “Ik heb een uitstekende locatie om te wandelen, op 30 meter van mijn huis. ’Geen zin, wel doen’, dat is discipline. De eerste dertig tot zestig dagen moet je het gewoon volhouden. En daarna gaat het over op routine. Ik sta op, trek mijn joggingpak en schoenen aan en loop naar buiten. Ik denk nooit: heb ik wel of geen zin? Het is hetzelfde als ademen of tandenpoetsen. Dat doe je gewoon. Routines winnen altijd.”

Foodfluencer Eva Koper: ‘In mijn puberteit telde ik de calorieën. Ik had veel meer kunnen genieten van lekker eten’
Auteurs

Meest gelezen
- 8 vragen over een burn-out: ‘Zit ik in een burn-out of zijn het overgangsklachten?’

8 vragen over een burn-out: ‘Zit ik in een burn-out of zijn het overgangsklachten?’
- Mishandeld, schulden en depressief. Predikant Cynthia Haaswijk (52) vocht zich uit het donker

Persoonlijk verhaal
Mishandeld, schulden en depressief. Predikant Cynthia Haaswijk (52) vocht zich uit het donker
- Martine: ‘Na een paar dagen weet ik het zeker: Mijn kinderliefde is op. De ‘adults only’ camping lonkt’

Column
Martine: ‘Na een paar dagen weet ik het zeker: Mijn kinderliefde is op. De ‘adults only’ camping lonkt’
Lees ook
- God op de bergtop: Bestaan 'dunne plaatsen' echt?

God op de bergtop: Bestaan 'dunne plaatsen' echt?
⭐Premium - Don Ceder: ‘Een aanwezige vader kan het verschil maken’

Interview
Don Ceder: ‘Een aanwezige vader kan het verschil maken’
⭐Premium - Leontien (44) had vanaf haar 18e anorexia: ‘Ik hield de regie over mijn leven door zelf te beslissen wanneer ik at’

Leontien (44) had vanaf haar 18e anorexia: ‘Ik hield de regie over mijn leven door zelf te beslissen wanneer ik at’
⭐Premium