Annick Boer staat vaak in de spotlights, maar ‘thuis doe ik zo normaal mogelijk’

Theater of televisie?

“Theater, altijd theater. Dat is het mooiste wat er is. In deze tijd, waarin iedereen veel op zijn telefoon zit, ben je echt helemaal offline tijdens een voorstelling. En dat ik mensen dan kan laten lachen, terwijl het al zo’n moeilijke tijd is, dat vind ik te gek.” Al van kleins af aan heeft Annick een fascinatie voor het vak. “Op elke foto stond ik verkleed, ik wilde altijd overal optreden. Toen ik tegen mijn ouders zei dat ik naar de kleinkunstacademie wilde, waren wel bezorgd of ik daarvan rond zou kunnen komen. Toch stimuleerden ze mij om te gaan doen wat ik wilde.”

• Japke-d. Bouma schittert in eigen theatershow: ‘Laatbloeiers hebben de toekomst’

  Japke-d. Bouma schittert in eigen theatershow: ‘Laatbloeiers hebben de toekomst’

Altijd precies in balans of voortdurend uit evenwicht?

“Liever in balans natuurlijk. Vroeger was ik jong en knap, maar nu ben ik veel gelukkiger. Ik trek me minder aan van wat mensen over me zeggen. Voorheen was ik op mijn werk elk jaar bang: als ik volgend jaar maar weer mee mag doen. Nu zit ik elke twee jaar helemaal volgeboekt.”

Tijdens haar tv-optredens neemt Annick zichzelf in bescherming door niet te kijken naar de reacties op social media. “Met De Verraders heb ik niet één keer op X gekeken. En dat doe ik uit bescherming. Toen ik Eva Jinek imiteerde op televisie, kreeg ik veel complimenten, maar die ene nare opmerking onthield ik dan.”

Toen ik Eva Jinek imiteerde op televisie, kreeg ik veel complimenten, maar die ene nare opmerking onthield ik dan

Een radicale nieuwe weg inslaan of trouw blijven aan wat je altijd hebt gedaan?

“Trouw aan wat ik altijd heb gedaan, zo blijf ik altijd trouw aan familie. Mijn man en ik zijn nu bijna twintig jaar samen.”

Weten hoe iets eindigt, of in het ongewisse blijven en je laten verrassen?

“Dat laatste: ik vind het leuk dat je nooit weet wat het leven voor je in petto heeft. Dat je denkt: wat overkomt mij nu? Neem mijn eigen cabaretvoorstellingen. Dat had ik vroeger nooit bedacht. Ik heb mezelf verrast.” Het was voor Annick een hele stap om in haar eentje het podium op te gaan. “Ik kan wel grappen maken, maar alleen op toneel durfde ik niet. Ik ben maar gaan proberen, eerst op locaties heel ver weg. Maar toen ik begon, wist ik: ik ben op mijn plek. Die angst was meteen weg. Ik ben altijd nog wel zenuwachtig, maar wel minder omdat ik weet dat ik dit kan.”

Een leven zonder humor of een leven zonder muziek?

“Zonder muziek, hoe erg ik dat ook vind. Maar het is belangrijk dat je echt heel veel lol met elkaar hebt en met elkaar kunt lachen als er dingen niet goed gaan. Humor is ook een uitlaatklep. Er zijn altijd betere zangers, maar ik heb mijn eigen humor.”

Het is nu vooral hard en hard tegen hard, van mij mag het weer wat liever

Altijd met iets nieuws beginnen en nooit afmaken, of elke dag hetzelfde doen?

“Elke keer iets nieuws beginnen. Als je een nieuwe voorstelling aan het maken bent, is het altijd heel leuk om met verschillende groepen te werken. Als je dan altijd hetzelfde doet, zou ik het op een gegeven moment saai vinden. Ik word gelukkig van de afwisseling. Juist die dingen op televisie die erbij komen – dan ben ik even in een hele andere wereld.”

Haar cabaretvoorstelling Vol Erin! begint in februari weer. “Er is veel te lachen, mooie liedjes te horen, en het gaat over verschillen. Iedereen is zo verschillend en het is nu vooral hard en hard tegen hard. Van mij mag het weer wat liever.” Annick vindt inspiratie in de dingen die haar opvallen in het leven. “Ik ben geen moeder geworden, vriendinnen van mij wel. Alles wat net even anders is, daar ga ik op aan. Daar heb ik grappige verhalen over, maar ook ontroerende verhalen.”