Suzanne van der Velde: 'Ik ben benieuwd of we het als Ronduit Praise Band na al die jaren nog kunnen'

Hoe ziet je leven er tegenwoordig uit? Speelt muziek nog steeds een grote rol?

"Ik zing tegenwoordig een stuk minder, want ik werk nu als uitvaartleider. Ik zong al regelmatig bij uitvaarten en dat werk trok me altijd al aan. Toen ik tijdens de coronaperiode niet meer kon optreden, ben ik in de uitvaartzorg terechtgekomen. Nu, zes jaar later, doe ik dit nog steeds met veel passie en plezier. Ik blijf nog wel af en toe zingen, maar ik ben wel een stuk selectiever geworden in waar ik 'ja' tegen zeg."

Op de EO-Jongerendag gaat er achter de schermen of op het podium vast weleens iets mis. Heb jij een legendarische blunder meegemaakt?

"Absoluut! In 2000 deden de in-ears net hun intrede en dat was voor iedereen enorm wennen. Ik zong die editie ook backing vocals bij Ralph van Manen. Tijdens het themalied ‘Keep the faith’ zouden we de catwalk oplopen, maar ik hoorde in het begin helemaal niets op mijn oortjes. In paniek schreeuwde ik: ‘IK HOOR NIKS!’, maar ik vergat even dat mijn microfoon gewoon openstond. Het hele stadion kon dus meegenieten van mijn frustratie. Uiteindelijk heb ik die oortjes maar uitgedaan en op de gok verder gezongen, wat met de geluidsvertraging in zo’n stadion een enorme uitdaging was."

Wat is voor jou het meest betekenisvolle moment dat je is bijgebleven?

"Dat was in datzelfde jaar, 2000, tijdens het optreden van Delirious met het nummer ‘White ribbon day’. Ondanks dat de zanger niet altijd even zuiver zong, was het een magisch kippenvelmoment met al die witte wapperende vlaggen in het stadion. Als je kijkt naar de wereld van nu, is die song eigenlijk nog steeds ontzettend actueel."

Is er een specifiek lied waarvan jij vindt dat het onterecht in de vergetelheid is geraakt?

"Zeker, Opwekking 47: ‘Omdat Hij leeft’. Ik hoorde dit lied als kind al vaak en het gaf me altijd rust. Later zong ik het voor mijn eigen kinderen voor het slapengaan. Zelfs nu nog, als ik me verdrietig of angstig voel, geeft dit lied me houvast en hoop. Daar zit voor mij de kern van wat ik geloof in."

En welk lied zou je liever nooit meer zingen?

"Dan denk ik meteen aan ‘De Heer regeert’. Dat was eind jaren '90 zo'n enorme hit dat het nooit op de setlist ontbrak. Wat mij betreft is dat wel iets te vaak gezongen! Maar eerlijk is eerlijk: eigenlijk mag hij ook weer niet ontbreken. Misschien kunnen we er voor het jubileum een medley van maken, zodat hij toch even voorbijkomt."

Wat verwacht je van het komende worshipconcert in Ahoy?

"Ik vind het heel bijzonder om weer met al mijn oude praisebandcollega's op het podium te staan. Ik ben stiekem heel benieuwd of we het nog steeds kunnen! Ik kijk er naar uit om samen met zowel de oude als de nieuwe generatie bezoekers een feestje te bouwen. Een 50-jarig jubileum is zo’n unieke mijlpaal, dat mag je als bezoeker eigenlijk niet missen."

Ben je tegenwoordig nog zenuwachtig voor dit soort grote optredens?

"Gek genoeg ben ik altijd zenuwachtiger voor kleine, intieme concerten dan voor een vol stadion. Een stadion is zo massaal en de mensen zitten voor je gevoel heel ver weg, terwijl het publiek in een klein zaaltje juist heel dichtbij zit. Dat voelt veel kwetsbaarder. Maar een beetje gezonde spanning heb ik altijd nodig om scherp te blijven, of ik nu in Ahoy sta of een uitvaart leid."

Heb je nog een 'guilty pleasure' of een verrassende voorkeur?

"Mijn guilty pleasure is zonder twijfel het Eurovisie Songfestival. Ik ben al van jongs af aan fan en houd die datum al lang van tevoren vrij om samen met de familie, inclusief pen en scorelijsten, voor de buis te zitten. Zelfs als Nederland niet meedoet!"

Tot slot: Als je moet kiezen tussen Psalmen of Opwekking, waar gaat je voorkeur dan naar uit?

"Dan kies ik absoluut voor de Psalmen. Hoewel ik ze vroeger als kind met tegenzin uit mijn hoofd moest leren, en ik ze in mijn tienertijd zelfs vaarwel heb gezegd, hebben projecten als 'The Psalm Project' en 'Psalmen voor Nu' ze weer tot leven gewekt voor mij. Ze hebben een diepgang die zowel de lichte als de donkere kanten van het leven weerspiegelt. Maar er zijn ook zeker een hoop mooie opwekkingsliederen, zoals bijvoorbeeld nummer 47."

• 

  Michael W. Smith kijkt uit naar het worshipconcert: 'Ik bid dat Ahoy die avond zal veranderen in een huis van aanbidding'

  Klik hier