Hij is niet het type dat iets doet omdat het goed voelt. Bruno wil stevige antwoorden. “Ik ben een rationeel persoon. Ik wil dingen begrijpen”, zegt hij op de bank in de woonkamer van een heel gewoon rijtjeshuis in Hoofddorp. Hij woont er met zijn moeder en twee broertjes.

Geschiedenisles

Dus liet de vraag van zijn klasgenoot hem niet meer los. Hij kreeg die vraag op de middelbare school, dik drie jaar geleden, tijdens een geschiedenisles over het protestantisme. “Ik zag mezelf als onderdeel van het protestantisme. Niet dat het geloof een grote rol in mijn leven of opvoeding speelde. Toen ik heel jong was, gingen we weleens naar de kerk en las mijn moeder voor uit de Bijbel, maar dat gebeurde al vanaf jong niet meer. Dus nee, geloof had geen betekenis in mijn leven.”

Bruno

Klik. Dit moet waar zijn.

Op de vraag van de klasgenoot of Jezus God is, antwoordde Bruno ‘nee’. “Dat dacht ik. Maar het zette me wel aan het denken. Klopt mijn antwoord wel? Hoe zit het eigenlijk met dat christelijk geloof?”

Een aan-uitmoment

Dus dook Bruno thuis het internet op. “Ik wilde het begrijpen. Want ik kan niet in iets geloven waar ik niets van snap. Hoe het zat met Jezus en God, daar begreep ik niks van. En is het eigenlijk wel logisch dat er een God is? Hoe zit het met de schepping?”

Op YouTube vond hij een filmpje dat zijn leven zou veranderen. “Ik weet nog precies waar ik het filmpje zag: op mijn telefoon, in de badkamer. Een filosoof, die zelf geen christen was, legde uit waarom hij geen atheïst kon zijn. Volgens hem zijn alle wetten in het universum consistent. Dat laat zien dat er een wetgever moet zijn. Dat vond ik zó bijzonder. Alsof er een knopje omging in mijn hoofd: er is dus echt een God! Er zijn mensen die het geloof in rollen, maar bij mij was het echt een aan-uitmoment, daar in onze badkamer. Klik. Dit moet waar zijn.”

Ik besloot dat ik iedere dag tijd wilde vrijmaken om God beter te leren kennen

‘Klinkt simpel’

Maar dat gaf nog geen antwoord op de vraag van Bruno’s klasgenoot. God bestaat, maar hoe zit dat met Jezus? “Dat vond ik nog steeds niet logisch.” Opnieuw ging Bruno zoeken, opnieuw langs YouTube-video’s. “Daar kwam ik een gast tegen die van moslim christen geworden was. Hij worstelde met diezelfde vraag. Maar, zei hij: als God écht alles kan, kan Hij ook als mens verschijnen. Dat klinkt misschien heel simpel, maar het maakte voor mij alles uit. En ook van dat moment weet ik precies waar ik was: op de bank in onze woonkamer. Wéér zo’n klikmoment.”

“Vanaf toen geloofde ik dat het waar is. Dat er écht een God bestaat die van je houdt. Dat je Hem kunt vinden. Ik wist verder niets van het christelijk geloof, maar ik nam het heel serieus. Ik besloot dat ik tijd wilde vrijmaken om God beter te leren kennen; eerst af en toe, maar al snel dagelijks. Zo ontdekte ik dat God me vraagt om anders te leven. Om vrijgevig te zijn, liefdevol, en vergevend. Vergeven vond ik best wel moeilijk; ik dacht dat ik niet sterk genoeg was om anderen te vergeven. Daarom was ik soms bitter en haatdragend. Maar toen ik las dat Jezus anderen vergaf terwijl Hij aan het kruis genageld was, wist ik dat ik ook zo moest leven.”

Derde klikmoment

Waar Bruno ook over las en hoorde, was de heilige Geest. “Ik leerde dat Hij je wil leiden. Dus bad ik daarom, in mijn slaapkamer. Dat was het derde klikmoment. Geen rationeel moment deze keer, maar een moment dat mij vanbinnen helemaal veranderde. Ik voelde zo’n oprechte vreugde, zo’n diepe vrede – ik had nog nooit zoiets meegemaakt. Mijn leefwijze, mijn denken, mijn gewoontes: alles werd erdoor beïnvloed.”

Niet dat alles daarna vanzelf ging, haast hij zich te zeggen. Want het viel niet mee om anders te zijn dan je omgeving. “Onder leeftijdsgenoten was het bijvoorbeeld heel normaal om op een bepaalde manier naar vrouwen te kijken, met begeerte. Het is een strijd om daar niet in meegezogen te worden. Daarom vind ik het heel fijn dat ik christelijke vrienden heb gekregen. Zij helpen me daarbij.”

Zo’n vriend is Jim. In het examenjaar van de havo maakten ze samen hun profielwerkstuk. Het viel Jim op dat Bruno regelmatig Bijbelteksten of christelijke afbeeldingen deelde op zijn Snapchat, en hij vroeg Bruno daarnaar. “Jim ging zich steeds meer in het geloof verdiepen, en ook hij werd gelovig. Dat is echt een zegen. We proberen samen Christus na te volgen. Na een tijdje bedachten we dat daar ook een kerk bij hoort, dus zijn we samen kerken gaan bezoeken. Zo kwamen we bij de baptistenkerk hier in Hoofddorp uit.”

Hard en bitter

“Mijn hart is een stuk zachter geworden”, vervolgt Bruno. “Als iemand iets deed wat mij niet aanstond, haatte ik hem. Ik kon echt hard en bitter zijn. Maar nu vergeef ik diegene en bid ik voor hem. Ik maak zeker nog fouten, maar ben wel een ander mens.”

Het verbaast mensen soms, zegt Bruno, maar meestal zijn ze vooral nieuwsgierig. “Mijn moeder steunt me en vindt het allemaal mooi. Pas had ik bijvoorbeeld een studiebijbel gekocht. Dat vond ze hartstikke leuk voor mij.”

Kijk hieronder vanaf minuut 10 om Bruno te zien in de BEAM Kerkdienst.

‘Geen grap!’

In de kerk zag Bruno dat mensen gedoopt werden en hij vroeg zich af: is dit ook voor mij goed om te doen? Zoals bij alles ging hij op onderzoek uit: in de Bijbel, op internet en natuurlijk op YouTube. En in de kerk die hij met Jim bezoekt. “Daar hoorde ik een preek waarin iemand vertelde dat Jezus zich ook liet dopen. Als zelfs Hij – die zonder zonde is – dat doet, waarom zou ik me dan niet laten dopen? Ik wil Hem navolgen. En ik ontdekte dat er in de Bijbel staat dat het bij geloven hoort.”

Samen met Jim liet Bruno zich dopen. Vol spanning stond hij op 16 maart 2025 op het podium. “Ik moest er voor mijn gevoel lang op wachten, want ze dopen in onze kerk niet heel vaak. Maar ik had er heel veel zin in. Toen ik in het water onderging… hoe moet ik dat omschrijven? Alsof er een enorme rust over me heen spoelde. Het was een heel diepe ervaring.”

Je bent nu zo’n drie jaar gelovig. Twijfel je weleens?

“Mijn rationele insteek kan tegen me werken. Als je altijd maar zoekt naar meer en meer bewijs, kun je in een eindeloze maalstroom terechtkomen. Want ergens houdt het kunnen begrijpen natuurlijk op. Wat mij dan helpt, is terugkijken op mijn geloofsweg. Ik heb God in mijn leven aan het werk gezien. Die momenten zijn voor mij wonderen. Wat God in mijn leven doet, geeft me genoeg om aan vast te houden.”

Ik ben zeker geen heilige, maar wel een ander mens

Wat was bijvoorbeeld zo’n wonder?

“Op een bepaald moment zat ik helemaal vast in mijn hoofd. Ik had alleen maar vragen, ervoer alleen maar twijfel. Daar bad ik voor, en toen sloeg ik willekeurig mijn bijbel open. Die viel toevallig open bij de tekst: ‘We worden aan het twijfelen gebracht, maar raken niet vertwijfeld’ (2 Kor. 4:8, red.). Of eigenlijk helemaal niet toevallig, natuurlijk.

Nog zo’n betekenisvol moment ervoer ik toen ik op het station op de trein stond te wachten. Ergens hoog boven me vloog een duif. Toen ik even wegkeek, kwam de duif naar me toe en landde op mijn schoot. Geen grap! Ik zie dat als een wonder: in de Bijbel is de duif een beeld van de heilige Geest.”

Superinteressant

Bruno studeert momenteel commerciële economie, maar ziet zijn toekomst niet per se in dat vakgebied. “Ik ben gefascineerd door de biologie, maar vooral ook door het geloof en de Bijbel. Dus als ik mijn propedeuse heb gehaald, wil ik misschien wel theologie gaan studeren. Dan mag je helemaal in de Bijbel en de kerkgeschiedenis duiken; dat moet superinteressant zijn. Grieks, Hebreeuws – het lijkt me fantastisch.”

Ik kan niet in iets geloven waar ik niets van snap

Wat zou je daarmee willen doen?

“Misschien wel dominee worden. Ik heb het geloof onder andere leren kennen via YouTube-video’s, maar er zijn zó veel van die filmpjes. En daarin zegt de één dit, en de ander weer iets heel anders. Na sommige video’s ben ik zelf ook gaan twijfelen. Ze kunnen een zegen zijn, maar je ook op een dwaalspoor zetten. Het lijkt me gaaf als ik ook iets kan betekenen voor mensen die zoeken; als een soort gids.”

Verleiding

“Wat Jezus volgen in het dagelijks leven voor mij betekent? Dat is niet altijd makkelijk, als ik eerlijk ben. Naast mijn studie werk ik ook en verkoop ik producten van een commercieel bedrijf. De verleiding is groot om dan te gaan vleien, de hebzucht van mensen aan te wakkeren of zaken in een wel erg mooi daglicht te stellen. Want ik word uiteindelijk gewoon afgerekend op mijn targets. Maar ik probeer daarin ook Jezus te volgen. Dat betekent voor mij: goed luisteren naar iemand, eerlijk zijn en mensen producten verkopen waar ze behoefte aan hebben. Makkelijk is het niet, maar ook daarin wil ik Jezus volgen.”