
Elines zus zit in een sekte: ‘We rouwen om haar terwijl ze nog leeft’
Persoonlijk verhaal
Leestijd: 12 min
Eline en haar zus zijn hun hele jeugd onafscheidelijk. Totdat ze Evert Jan ontmoeten, een man met een vlotte babbel en een interessant bedrijfsplan. De zussen gaan met hem in zee. Als het bij Eline gaat wringen, stapt ze eruit, haar zus blijft. Inmiddels wordt de beweging van Evert Jan door velen aangeduid als een sekte en heeft Eline haar zus al ruim vijf jaar niet gezien.
In het mensbeeld dat we meekregen zat veel vertrouwen, we leerden om uit te gaan van het goede van de mens. Mijn vader moedigde ons aan om ons open te stellen voor andere culturen en geloven en om vooral zelf op onderzoek uit te gaan. Hij had alleen één waarschuwing: ‘Je mag alles geloven wat je wilt, als je maar niet achter een goeroe aanloopt.’ Met de kennis van nu, is het wel bizar dat hij dat letterlijk heeft gezegd.”
Je mag alles geloven wat je wilt, als je maar niet achter een goeroe aanloopt
“Na mijn studie wilde ik een evenementenbureau opzetten. Mijn zus had ondertussen een eigen praktijk in yoga, personal training, leefstijl en dat soort zaken. Op een festival waar zij een workshop gaf, ontmoetten wij Evert Jan. We hadden een heel leuk gesprek met hem en hij vertelde over een holistisch gezondheidscentrum dat hij aan het opzetten was. Het zou een plek worden waar reguliere en alternatieve zorg samen moesten komen.
Warm bad
“Ik kom uit een warm en hecht gezin. Mijn moeder was thuis om voor mij en mijn zus te zorgen. Er was veel liefde en aandacht en de vrijheid om onszelf te ontwikkelen. Mijn zus en ik schelen slechts vijftien maanden. We gingen als een soort tweeling door het leven, we waren super close en deden álles samen. Onze band was echt voor het leven. Qua geloof zijn we licht katholiek opgevoed. Af en toe gingen we naar de kerk, maar dat werd na verloop van tijd steeds minder.
We werden gezien en op waarde geschat, dat was natuurlijk heel prettig
Het concept sprak ons enorm aan. De plannen waren al concreet. Verschillende artsen en andere mensen waren betrokken, de locatie was al duidelijk en een architect had een prachtig ontwerp gemaakt van hoe het eruit zou komen te zien. Als we aanhaakten, zouden we er niet meteen een inkomen uithalen, maar dat zou mettertijd zeker komen. We zagen het als een enorme kans. Als wij niet instapten, zou iemand anders het doen. We kwamen in een groep terecht waar we ons erg fijn voelden. We werden gezien en op waarde geschat, dat was natuurlijk heel prettig. Het was een warm bad. Mijn zus gaf trainingen, ik organiseerde evenementen en lezingen door het hele land.
Hoop houden
Als ik voorzichtig vroeg wanneer er verdiensten zouden komen, werd me verteld hoop te houden en als het centrum er eenmaal zou zijn, zouden we er allemaal de vruchten van plukken. Ik moest geduld hebben. Er ging alleen zoveel tijd inzitten, dat ik geen ruimte meer had om er nog betaalde klussen naast te doen.
Met mijn man, die ook betrokken was bij de evenementen die ik organiseerde, sprak ik hier thuis geregeld over. We merkten dat het begon te wringen. Ik was inmiddels zwanger en er moest nu wel geld binnenkomen. We gingen het gesprek aan met Evert Jan. Waar hij tot nu toe altijd geduldig en begripvol reageerde, kregen we hier voor het eerst een andere, manipulatieve kant van hem te zien. Hoe durfden we te vragen naar inkomen? We deden toch mooie dingen? Bovendien, zo zei hij, had ik hém nodig om mijn evenementenbureau tot een succes te maken.
Hij probeerde mij afhankelijk van hem te maken. Maar ik liet ik me niet vermurwen. Ik vond vooral dat hij gladde praatjes had en geloofde genoeg in mezelf om te weten dat ik hem niet nodig had om een succesvolle onderneming te starten. Na deze confrontatie namen mijn man en ik langzaamaan steeds meer afstand.”

Yesim Candan over toxische relaties herkennen en stoppen: ‘Deze mannen willen een vrouw bezitten en controle over haar hebben’
Te dichtbij
“De druppel was na de geboorte van onze zoon. Evert Jan kwam op kraambezoek en had onverwacht iemand uit de groep meegenomen die we nog niet zo goed kenden. Beetje raar, maar oké. Al vrij snel ging het gesprek over de vorige levens die onze zoon zou hebben geleid. Dat was voor ons op dat moment niet zo gek, want daar ging het wel vaker over. Als iemand gezondheidsklachten had bijvoorbeeld, zou de oorzaak daarvan in vorige levens kunnen liggen.
Evert Jan zou van kinds af aan al een lijntje hebben gehad met engelen of andere buitenaardse krachten, waardoor hij bepaalde dingen wist. Hij kon mensen helpen om te genezen van klachten die voortkwamen uit het verleden. Zo maakte hij anderen natuurlijk afhankelijk van hem, zie ik nu. Ik kan best geloven dat er meer is dan alleen dit leven, maar dat hij degene is die bepaalt hoe dat in elkaar zit, voelde voor mij beklemmend en stuitte me tegen de borst.
Hij kwam nu aan onze baby en dat voelde heel naar voor ons
Tijdens het kraambezoek werd duidelijk waarom hij ook die andere persoon mee had genomen. Die zou mijn zoon in een eerder leven al eens zijn tegengekomen. Dit kwam te dichtbij. Hij kwam nu aan onze baby en dat voelde heel naar voor ons. We besloten dat wij hier niet meer mee verder wilden.”
‘Álles lag aan mij’
“Mijn kritische gedachten en vragen deelde ik met mijn zus, maar volgens haar zag ik het helemaal verkeerd en ze bleef het voor Evert Jan opnemen. Zij kreeg in die periode een relatie met een man die ook betrokken was bij het gezondheidscentrum. Hij was een nogal enthousiaste vogel die haar gedachten alleen maar bevestigde. Waar wij steeds meer onze bedenkingen kregen, ook over de verhalen die Evert Jan vertelde, werden zij steeds hechter met hem.
Ik vond het heel frustrerend dat we elkaar niet meer konden vinden. Als ik dat probeerde aan te kaarten, kreeg ik te horen dat het aan mij lag. Álles lag aan mij. Want het ging over míjn gevoel, waar ík iets mee moest. Zij hadden het bij het rechte eind, ik niet. Hoe subtiel ik mijn vragen ook probeerde te stellen en interesse bleef tonen, het effect was dat ik haar alleen maar dieper die beweging in duwde. De afstand die tussen ons was ontstaan, werd alsmaar groter.
Dat hele gezondheidscentrum is er nooit van gekomen. Het lijkt erop dat dat een financiële oorzaak had, maar niemand die precies weet hoe het zit. Evert Jan vond dat ook niet belangrijk. Er was immers een mooi netwerk ontstaan van mensen die we hadden ontmoet en met wie we samenwerkten. We waren allemaal ‘energetisch met elkaar verbonden’. Een concreet gebouw was helemaal niet meer nodig, vond hij.”
Schadelijke energieën
“Toen wij ons aansloten bij Evert Jan, was dat vanuit een zakelijk en idealistisch oogpunt. Het leek nog niet op een sekte. Nadat wij eruit waren en dat centrum ook niet meer van de grond kwam, kreeg de beweging steeds meer sektarische trekken. Ze noemden zichzelf ‘De Lichtfamilie’: een nieuwe familie waardoor de band met ons als biologische familie in rap tempo verbroken werd.
Op een gegeven moment kreeg mijn zus de opdracht om alle spullen uit het verleden weg te gooien. Alles wat ze nodig had voor dit leven, alle kennis en informatie, zou in haar zelf zitten. Aan spullen zouden zogenaamd ‘verkeerde energieën’ kleven. Een uitgebreid boekwerk dat ze zelf had gemaakt tijdens haar opleiding in Brazilië moest ze weggooien, zonde! Maar ook sieraden, foto’s en alles wat maar aan vroeger deed denken.
Wij zaten op spiritueel niveau nog in de zandbak, zij waren zoveel meer verlicht dan wij
Als mijn moeder, die dat zag gebeuren, daar vragen over stelde, kreeg ze te horen dat zij dit niet goed zag. Wij zaten op spiritueel niveau nog in de zandbak, zij waren zoveel meer verlicht dan wij. Mijn zus nam steeds meer afstand van mijn moeder. Er werd gezegd dat zij een draak of een duivel in zich zou hebben. Met haar om blijven gaan zou mijn zus alleen maar schade toebrengen en dus werd mijn moeder uit het leven van haar oudste dochter verbannen.
De laatste keer dat ik mijn zus heb gezien was toen ik bij haar op kraambezoek ging. Het was al zo bekoeld tussen ons – ik kreeg al maanden geen contact meer met haar – dat ik niet eens wist dat ze zwanger was. Ik kreeg wel een geboortekaartje en mocht onder strikte voorwaarden op kraambezoek komen. Op het moment dat ik haar zag, vlogen we elkaar in de armen. De hechte band die we altijd hadden, zat er diep van binnen nog wel. Het was zo fijn om dat te voelen en haar vast te houden!
Ze mocht ons niet over haar zwangerschap vertellen, omdat onze energieën schadelijk zouden zijn voor de baby
Maar al snel sloeg de sfeer om. Ze zei dat ze ons niet over haar zwangerschap mocht vertellen, omdat onze energieën schadelijk zouden zijn voor de baby. Op een gegeven moment stond haar man op en gaf aan dat ik excuses moest maken voor alles wat er was gebeurd. Als ik dat niet deed, konden ze niet meer met me omgaan. Dat kon ik niet, want ik wist oprecht niet waarvoor. Achteraf denk ik dat het een test was om mijn loyaliteit te checken of zo. Enkele ogenblikken later heeft mijn zwager me hardhandig de deur uitgezet.”

Maaike Ouboter: ‘Gemis wordt het heftigst als je het wegdrukt’
Geen enkele kans
“Ik was heel boos, maar gek genoeg ook een beetje opgelucht. De deur was zo keihard dichtgedaan dat ik nu niets anders kon dan het loslaten. Al mijn zorgen en de behoefte om haar te willen redden moest ik opzij zetten. Het had geen zin. Jarenlang heb ik dan ook gedacht: als ze aanbelt, komt ze er niet in. Het had mij en mijn gezin al zoveel gekost. Maar ik mis de zus die ze was voordat ze meegezogen werd in deze sekte. Veel mensen zeggen: dan ga je er toch heen en haal je haar op? Maar zo werkt het helaas niet. Want met iedere klop op de deur duw ik haar nog dieper de sekte in. Alles wat ik doe heeft een averechts effect. Zolang ze zelf niet wil, maak ik geen enkele kans.
Met iedere klop op de deur duw je haar nog dieper de sekte in
Na verloop van tijd probeerde ik weer in contact te komen, maar zonder resultaat. We konden haar niet bereiken per telefoon, per mail, niet op social media en ze was verhuisd zonder dat wij wisten waar naartoe. Dag en nacht hield het me bezig. We zijn stad en land afgegaan, hebben met de politie en hulpverleningsinstanties gesproken, maar niemand kan iets doen zolang zij niet vrijwillig de sekte verlaat. We staan machteloos. Mijn ouders en ik rouwen om mijn zus, terwijl ze nog leeft.”
Vlotte babbel
“Als ik nu aan Evert Jan denk, dan krijg ik vooral de kriebels. Hij is voor mij geen buitengewoon knappe, charismatische man. Hij heeft vooral een hele vlotte babbel. Hij is er erg goed in om iemand het gevoel te geven dat je gezien wordt, dat je ertoe doet. Hij ziet je staan, hij vleit, geeft complimentjes, ziet het wanneer je naar de kapper bent geweest. Hij heeft een vriendelijkheid die gepaard gaat met een bepaalde overtuigingskracht waardoor je denkt: wat fijn dat hij er is om ons op het goede spoor te zetten. Als iets niet doorging, zoals dat centrum, vond hij altijd wel argumenten waarom het goed was dat het zo was gelopen. Hij wist het dan zo te draaien dat je je nog opgelucht voelde ook.
Als ik nu aan Evert Jan denk, dan krijg ik vooral de kriebels
Zo had hij ook al meerdere keren voorspeld dat de wereld zou vergaan, dat kreeg hij door van de engelen. Toen het vervolgens toch niet zo bleek te zijn, was dat ‘bescherming door krachten van buitenaf’. Aan de ene kant neem ik Evert Jan alles ontzettend kwalijk. Tegelijk denk ik dat hij er eigenlijk ook niets aan kan doen, omdat hij er zelf echt in gelooft. Je zou kunnen zeggen dat hij ook een soort van slachtoffer is.”
Sprankje hoop
“De Lichtfamilie bestaat niet uit een groep onnozele mensen of ‘gekke wappies’. Mijn zus is een heel slimme vrouw. Ik ben ervan overtuigd dat alle mensen die hierin zitten nooit hadden gedacht dat ze in een sekte terecht zouden komen. Maar de technieken die je er langzaam inzuigen, zijn zó gehaaid, onvoorstelbaar. Als je er geen deel van uitmaakt, kom je steeds meer op afstand te staan en wordt het alsmaar moeilijker om je twijfels uit te spreken. Op een gegeven moment kom je op een punt waarop gesprek niet meer mogelijk is.
Op een gegeven moment kom je op een punt waarop gesprek niet meer mogelijk is
Naast ons gemis houden we altijd een sprankje hoop. Ik hoop dat ze er op een dag uitgaat en dat ze haar kinderen meeneemt. Dat zou ik zó dapper van haar vinden. Als ze nu voor de deur zou staan, krijgt ze een hele dikke knuffel van me en wil ik er voor haar zijn. Ook al zal dat niet eenvoudig zijn.”
Kijktip: Klinkt als een sekte
Kijk de EO-docuserie Klinkt als een sekte op NPO Start.

Volg je hart, want dat klopt. Hoe doe je dat zonder je hoofd te verliezen?
Meest gelezen
- Inpakproof: op deze manier hoef je slechts 9 kledingitems mee in je koffer

Inpakproof: op deze manier hoef je slechts 9 kledingitems mee in je koffer
- Dit zijn de ex-gedetineerden uit het nieuwe seizoen van ‘Hel of hotel’

Dit zijn de ex-gedetineerden uit het nieuwe seizoen van ‘Hel of hotel’
- Van hangmat tot treincoupé: 7 zomerse boeken die overal lekker lezen

Van hangmat tot treincoupé: 7 zomerse boeken die overal lekker lezen
Lees ook
- Columnist Miloe over de druk van het vrouwbeeld: "Waarom wijzen we bij burn-outs naar mannen?"

Columnist Miloe over de druk van het vrouwbeeld: "Waarom wijzen we bij burn-outs naar mannen?"
⭐Premium - Dit is de betekenis van Hemelvaart en Pinksteren: 'Vreugde en liefde, daar gaat het om'

Dit is de betekenis van Hemelvaart en Pinksteren: 'Vreugde en liefde, daar gaat het om'
⭐Premium - Rachel: ‘De nieuwe hond mag niet verharen, niet kwijlen en ook niet stinken’

Rachel: ‘De nieuwe hond mag niet verharen, niet kwijlen en ook niet stinken’
⭐Premium