Onze dochter van zestien heeft een jaar verkering. En dat merken we in huis. Soms missen we haar omdat ze bij haar vriend is en als ze er wel is, verplaatst het duo zich steeds vaker naar boven. Als ik binnen wil komen, moet ik opeens kloppen. Als hij bij ons wil slapen, vinden we dat prima, maar wel bij onze jongste op de kamer. Al leef ik niet in de illusie dat er buiten deze regels, andere grenzen niet zullen worden verlegd.

Roze bikini op de grond

Afgelopen zomer ging hij met ons mee op vakantie naar Italië. Onze dochter lag bij ons in de tent, hij lag samen met onze oudste zoon in een tentje ernaast. Een onderdeel van het kamperen is dat we ons dagelijks naar het washok begeven om te douchen. Het stel vertrok al gauw richting douchegebouw één. Ergens kwam zo’n stemmetje in me op dat zei: hoe gaan ze dit ‘samen’ doen? Even later ben ik op onderzoek uit gegaan en begaf me naar het eerste toiletgebouw. Subtiel, zonder dat anderen het zagen en met een verhoogde hartslag, wierp ik een blik onder de douchehokjes. Geen resultaat.

De tekst gaat hieronder verder.

• 

  Event: ‘Laat me, mam’ – Hoe blijf ik in verbinding met mijn tiener?

  Klik hier

Op naar gebouw nummer twee. Helaas waren hier meer douchegasten aanwezig. Ik moest nog wat subtieler te werk gaan. Maar warempel, rechts achterin signaleerde ik geschokt de bekende slippertjes, daarnaast een roze bikini op de grond en daarbij twee paar voeten die naar elkaar toe waren gewend. Ik bedacht me geen moment en wilde hen een goede hartverzakking bezorgen. Op mijn slippers liep ik langs hun hokje heen en weer, de naam van mijn dochter roepend. Doodse stilte volgde. Ik wist even niet meer hoe ik nu moest reageren, dus liep ik weer terug naar de tent en vertelde mijn man wat ik zojuist had aanschouwd.

Allebei wisten we even niet wat we ermee moesten. De andere drie kinderen waren ook bij de tent en het leek ons daarom geen goed moment het direct te bespreken. Ineens word je geconfronteerd met de seksuele ontwikkelingen van je prachtige zestienjarige dochter. Blijkbaar hadden wij zo’n situatie nodig om ook na te denken over onze eigen principes, vanuit vroeger, maar ook ten opzichte van de tijd van nu. Hebben we wel voldoende mee gegeven? Wat is gezond, waar staan we als partners hetzelfde in en waar verschillend? En het voelde toch ook spannend om het jonge stel ermee te confronteren.

Loeder

Ik ben gaan koken en even later kwam eerst haar vriend er aan gelopen, verkondigend dat het zo druk was bij douchehok één en twee, dat ze maar naar het derde douche gebouw waren gegaan. Ik dacht: jij loeder, de boel ook nog anders vertellen… Vijf minuten later kwam ook onze dochter aangelopen alsof er niks aan de hand was.

We willen weg blijven van moeten en niet mogen, maar haar wel helpen haar gedachten over seksualiteit te vormen

Het was de dag voordat we weer huiswaarts zouden gaan. Mijn man en ik spraken af dat we het er thuis met haar over zouden hebben. Na wat omwegen – de vogel was steeds gevlogen wanneer we erover wilden beginnen – kwam het er dan van. Uiteindelijk hadden we met z’n drieën een open gesprek over seksualiteit, intimiteit en bovenal veiligheid binnen haar relatie en de kostbaarheid van haar eigen lichaam. We bespraken de verschillen in wensen en grenzen tussen jongens en meiden. De bewustwording van liefde of lust, waarin ze zich ook kan laten (ver)leiden door verwachtingen. Hoe grenzen kunnen vervagen door invloed van bijvoorbeeld alcohol.

We deelden de normen en waarden vanuit vroeger, hoe wij zijn opgevoed, maar ook hoe mooi de bescherming van begrenzing nu nog steeds is. We vroegen haar ook of ze seks en de grenzen hierin bespreekt met haar vriend. En of ze ons ook eens mee wilde nemen in de leefwereld en realiteit van het nu, onder teamgenoten, schoolgenoten en vrienden. Het deed ons beseffen dat intimiteit en seksualiteit onder jongeren meer genormaliseerd is dan we dachten. We willen weg blijven van moeten en niet mogen, maar haar wel helpen haar gedachten hierover te vormen.

Waardevol

Al zijn we zoekende, vooropgesteld vind ik het bijzonder dat ze ons deelgenoot maakt van haar leefwereld. Een open gesprek over dit onderwerp is waardevol. Het helpt ons om haar ook verder op weg naar volwassenheid te kunnen en mogen coachen.