In het kantoor van Ruud de Graaf hangt een ingelijste brief. Het is een van de weinige tastbare herinneringen aan Jetty van Thijn, de hartsvriendin van zijn moeder. Zij bleef haar hele leven over Jetty vertellen, maar van Jetty zelf is vrijwel niets overgebleven. Geen foto, geen gezicht, geen compleet verhaal.

Intensief onderzoek

Wat volgt, is een zorgvuldig onderzoek langs archieven, persoonskaarten en vergeten documenten. Van Rotterdam naar Deventer en Twente, en uiteindelijk tot ver over de grens: naar Knoxville, Tennessee in de Verenigde Staten. Stap voor stap ontstaat het beeld van een jonge vrouw van 24 jaar, die haar leven nog voor zich had: net getrouwd, werkzaam als apothekersassistent en actief als medewerker van een Joods jongerenblad.

Gezien en erkend

De Brief is geen traditionele documentaire over de Tweede Wereldoorlog, maar een persoonlijk verhaal over herinneren, verdwijnen en opnieuw zichtbaar worden. Over wat het betekent als een leven dat bijna uitgewist leek, toch weer een naam en een plaats krijgt.

Tom Egbers: “Het bijzondere van het werken aan deze documentaire, is dat je stuit op verhalen over mensen die vergeten zijn. Ze hebben bestaan, maar niemand heeft nog een herinnering aan ze. Door deze documentaire wordt hun bestaan toch gezien en erkend. Het is eervol om aan te werken.”

Opnieuw dichtbij

Met De Brief laat de EO zien hoe verhalen uit het verleden ons vandaag nog kunnen raken en verbinden. In een tijd waarin mensen gemakkelijk uit beeld verdwijnen, brengt de documentaire een vergeten leven opnieuw dichtbij. Het is een verhaal over aandacht, recht doen en de overtuiging dat ieder mens ertoe doet.