“De berichten en meldingen die heel de dag binnenkwamen, gaven me een onbestemd en onrustig gevoel. Steeds vaker voelde ik me opgejaagd en ongelukkig. Het was alsof er diep vanbinnen iets knaagde wat ik niet thuis kon brengen. Tegelijkertijd kon ik online verdwalen als ik op mijn smartphone scrolde. Uren gingen voorbij zonder ik het doorhad. Als ik op de klok keek, schrok ik telkens weer. Die verloren tijd had ik veel beter kunnen gebruiken.

Nee, de smartphone en ik waren geen match. Het apparaatje verstoorde mijn dag en het lukte me niet om hier goed mee om te gaan. Acht jaar geleden koos ik voor een smartphonevrij leven. Het proces van afscheid nemen nam een paar maanden in beslag. Ik bouwde mijn telefoongebruik gefaseerd af. Te beginnen door bekenden, vrienden en familie te vragen om me voortaan te sms’en of een mail te sturen in plaats van me te appen.

De berichten en meldingen die heel de dag binnenkwamen, gaven me een onbestemd en onrustig gevoel.

De helft van mijn contacten viel af. Treurig was ik hier niet om. De mensen die me echt wilden bereiken, wisten me toch wel te vinden. Eigenlijk voelde het meer als een bevrijding. De tijd die ik over had, gebruikte ik om te doen wat ik zo graag wilde: in de natuur zijn en tuinieren in mijn moestuin. Toen ik hiervoor koos, ging een wereld voor me open. Ik oogstte groenten en kruiden en ik leerde veel, vooral over mezelf. Iedere tuinder weet dat je geduld moet hebben en dat het in de natuur altijd anders loopt dan je denkt. Door te tuinieren ontwikkelde ik skills zoals geduld en zorgzaamheid, waardoor ik groeide als mens.

De tuin bracht ook verwondering. Als ik een bijzonder vogeltje zag, bestudeerde ik hem uitvoerig. Ik keek hoe hij bewoog en wat hij at. Natuurlijk had ik dit ook online kunnen opzoeken, maar het vervulde me met vreugde om dit zelf te ontdekken. Tegenwoordig is in de natuur zijn zonder telefoon hip en happening. Er worden zelfs retraites georganiseerd waar je grof geld voor betaalt. Simpelweg een kruis in je agenda zetten en een paar uur in het bos zijn heeft hetzelfde effect.

Tot vorig jaar had ik nog social media-accounts die ik via mijn laptop beheerde. Daar ben ik ook mee gestopt. Naast dat ik er ethisch niet achtersta, voelde ik aan mijn lijf dat ze stress gaven en in mijn hoofd zorgden voor ruis. Natuurlijk, aan een smartphone- en social media-vrij leven kleven nadelen. Soms vind ik het jammer om niet op de hoogte te zijn van wat mensen meemaken. Tegelijkertijd accepteer ik de consequenties van mijn keuze. En ik leef natuurlijk niet onder een steen. Ik heb een laptop met wifi, die ik aan het einde van de middag lekker dichtklap.”

• 

  Dit is de invloed van je telefoon op je mentale gezondheid

  Klik hier