“Na de kraamtijd van mijn zoontjes merkte ik hoe uitgeput ik eigenlijk was, en hoe alleen ik me soms voelde in het moederschap en alles wat daarbij komt kijken. Er waren lieve vrouwen en familie om me heen, maar toch voelde ik me eenzaam.”

Tijdens haar derde zwangerschap koos Suzan bewust voor rust en schakelde ze een postpartumdoula in. “De bevalling van onze dochter ging zo snel dat ik moeite had om het te verwerken. De doula luisterde naar mijn verhaal, stelde precies de juiste vragen en hielp me echt in dat proces. Ook bood ze ontspanning, zoals een massage. Dat moment van rust, helemaal voor mezelf, was zó waardevol. Ik realiseerde me dat de kraamtijd niet één week duurt, maar eigenlijk veertig dagen tot dat je helemaal hersteld ben van een bevalling. Ik merkte hoeveel positief effect die periode van rust kan hebben.”

Eerder overwoog Suzan al om geboortedoula te worden, iemand die vrouwen tijdens de bevalling begeleidt. Maar met een jong gezin en een man met onregelmatige werktijden bleek dat lastig te combineren. Het werk als postpartumdoula voelt voor haar als de perfecte match. “Nu kan ik mijn passie navolgen en er écht zijn voor vrouwen in die kwetsbare, waardevolle kraamtijd."

Ik voelde me soms alleen in het moederschap en alles wat daarbij komt kijken.

De start van LOV Doula’s

In 2023 liet Suzan zich omscholen tot postpartumdoula. Samen met haar vriendin Marijke richtte ze LOV Doula’s op: Liefde, Ontferming en Verzorging van vrouwen in de kraamtijd. “Toen we net begonnen, vroegen we aan God: ‘Heer, mogen we ons richten op alle vrouwen of alleen op christenvrouwen?’ We hadden allebei heel sterk het idee: nee, we mogen ons op iedereen richten. Dus zo zijn we ook naar buiten getreden”, vertelt Suzan.

Een jaar lang promootten ze hun werk actief, maar klanten bleven uit. “Maar toen gebeurde er iets bijzonders: los van elkaar sprak God tot zowel Marijke als mij. We voelden dat Hij zei: je mag ervoor uitkomen dat je mij volgt, dat je christen bent. Dat was voor ons echt een bevestiging. We waren een pad ingeslagen, maar nu zei God: je mag er open over zijn. Dus zijn we dat ook gaan doen, via onze socials. En vanaf dat moment begon het echt te stromen,” vertelt Suzan. “Het voelt zo mooi dat we dat nu openlijk kunnen doen. Eerder voelde het alsof we maar de helft van ons verhaal vertelden. Nu klopt het gewoon.”

Eerder voelde het alsof we maar de helft van ons verhaal vertelden. Nu klopt het gewoon.

Een groeiende beweging

Sindsdien ervaren Suzan en Marijke steeds meer verbinding met andere christelijke geboortewerkers. “We krijgen steeds vaker contact met vrouwen die, net als wij, willen samenwerken. Samen bundelen we onze krachten met als doel een landelijk platform op te richten. Een plek waar christelijke vrouwen kunnen ontdekken wie er in hun regio beschikbaar is en wat er allemaal mogelijk is in de voorbereiding op bevalling en kraamtijd.” Volgens Suzan is dat hard nodig. “In het Westen zijn we zo gewend om alles alleen te doen. Gelukkig komt er steeds meer ruimte om als community te leven en elkaar te ondersteunen. Ook als christelijke vrouw geloof ik dat het zó waardevol is om deze processen samen te kunnen delen. Zelf had ik het heel fijn gevonden als ik ook het geloofsstuk kon delen met mijn verloskundige of doula.”

De tekst gaat hieronder verder

• 

  11 (onverwachte) uitdagingen van de kraamtijd en tips

  Klik hier

Het geloof als fundament in de kraamtijd

Het geloof speelt een belangrijke rol in Suzans begeleiding als postpartum doula. “Gebed is altijd onderdeel van de begeleiding. Voordat ik naar een gezin ga, vraag ik God: ‘Heer, wat wilt U doen vandaag? Wat heeft dit gezin nodig?’ Soms krijg ik een Bijbeltekst of een lied op mijn hart, en dat neem ik dan mee”, vertelt ze.

“Bij één vrouw heb ik de badkamer omgetoverd tot een kleine spa. Ik lette op haar baby, terwijl zij daar even helemaal alleen zat, met muziek op. Later zei ze: ‘God sprak echt tot mij in die rust en aanbidding.’ Het geloof stroomt als het ware vanzelf mee in de begeleiding. Hoeveel ruimte er is voor die verdieping, verschilt per vrouw. Alles is afgestemd op haar behoefte.”

Voor Suzan voelt het bijzonder dat ze haar geloof nu openlijk mag verweven met haar werk. “Ik zie dat de kraamtijd voor veel vrouwen een kwetsbare periode is. Zeker bij een eerste kindje, als je nog niet weet wat er op je afkomt. Maar soms juist ook bij een tweede of derde, omdat ze dan bewuster weten wat ze willen. Het is zó kostbaar als vrouwen die tijd samen met God kunnen voorbereiden én doorleven. Omdat het je helpt om je blik van je omstandigheden af te halen en te richten op een hemels perspectief.”

Ik zie dat de kraamtijd voor veel vrouwen een kwetsbare periode is.

Het luisterdagboek: bemoediging op afstand

Om ook vrouwen op afstand te kunnen ondersteunen, ontwikkelde Suzan een luisterdagboek, dat christelijke vrouwen kunnen luisteren tijdens hun zwangerschap of kraamtijd. Het luisterdagboek draagt de titel: Jij mag gezien worden als dochter van de Allerhoogste Koning; voor en tijdens je zwangerschap, bevalling en kraamtijd.

Suzan hoopt dat het luisterdagboek vrouwen in deze kwetsbare periode ook op afstand tot steun kan zijn. “Zelf heb ik tijdens al mijn drie kraamweken God eigenlijk niet echt betrokken, ook al geloofde ik wel. Er gebeurde zoveel dat ik geen tijd of energie had om rustig mijn Bijbel te lezen. Daar ben je gewoon te moe voor. Ik denk dat veel vrouwen dat herkennen. Je bent zo uitgeput. Dan is tien minuutjes luisteren, terwijl je je baby aan de borst hebt of de fles geeft en met je ogen dicht in bed ligt, een laagdrempelige en haalbare manier om even tot rust te komen.”

Verhalen die binnenkomen

Er zijn momenten die Suzan in het bijzonder zijn bijgebleven. “Een van de vrouwen vertelde hoe ze tijdens haar bevalling de aanwezigheid van Jezus heel sterk heeft ervaren. Ze hoorde Hem zeggen: ‘Je mag je rug rechten en baren als een koningin.’ Dat raakte me diep. Zo bijzonder hoe voelbaar Zijn aanwezigheid was op zo’n kwetsbaar moment en hoe krachtig dat haar heeft gemaakt. Die uitspraak werd zelfs de inspiratie voor een aflevering in het luisterdagboek. Ik dacht: dit mogen vrouwen echt geloven en omarmen. Je bént een koningsdochter, en ook in het baren mag je die identiteit dragen.”

Hoewel Suzan zich in de eerste plaats richt op de moeder, vindt ze het belangrijk om te kijken wat het hele gezin nodig heeft. “Een moeder vertelde me dat onze rust en zorg niet alleen haar hielpen, maar ook haar man. Als we binnenkwamen, vroegen we ook aan hem hoe het met hem ging en wat hij nodig had. Een halfjaar later zei ze nog steeds: ‘De rust en zorg van toen werkt nog altijd door in ons gezin.’ Dat is zó kostbaar.”

• 

  Nadine (45) kreeg een postpartum depressie: ‘Zou ons huwelijk het redden?'

  Klik hier

Moederschap

Moederschap zelf ziet Suzan als een van de mooiste taken die God aan vrouwen geeft. “In het begin heb ik het moederschap best zwaar ervaren. Ik stond echt helemaal in dienst van mijn kinderen. Maar God liet me zien hoe bijzonder onze rol als vrouw en moeder is, niet alleen fysiek, maar ook geestelijk.” De lessen die ze als moeder leert, neemt ze mee naar de vrouwen die ze begeleidt. “Als moeder mag ik andere moeders bemoedigen, versterken en naast ze staan. Delen wat ik zelf heb meegemaakt en ze steun bieden, dat vind ik echt heel waardevol.”

Wat ze vaak terugziet in haar werk is dat jonge moeders worstelen met de balans tussen zichzelf zijn en volledig beschikbaar zijn voor hun kinderen. “Je mag stukjes loslaten en vertrouwen op je partner of je moeder. Hoe beter je voor jezelf zorgt, hoe meer je dat kunt geven aan je kinderen.”

Als moeder mag ik andere moeders bemoedigen, versterken en naast ze staan.

Een door God gegeven bestemming

Het werk als postpartumdoula betekent veel voor Suzan. “Het voelt echt alsof ik mijn door God gegeven bestemming leef en dat Hij mij precies op deze plek heeft gezet. Na een lange zoektocht voel ik nu zoveel rust en voldoening. Het is een lange weg geweest, zowel in mijn werk als in het moederschap. Maar nu sta ik op een plek waar mijn hart echt sneller van gaat kloppen. Steeds duidelijker krijg ik de bevestiging van God: ‘Ga, spreek in het leven van vrouwen, laat je stem horen, wees er voor hen.’ Daar ben ik ontzettend dankbaar voor.”