Dag 40: Een tijd van rouw en een tijd van vreugde

40 dagen dankbaar

Leestijd: 2 minDoor Reinier Sonneveld

Dit weekend is het eerst Stille Zaterdag, de dag dat Jezus dood is. En dan op zondag volgt Pasen, de dag dat Jezus opstaat uit de dood.

Stille Zaterdag is een sombere dag, de dag waarop we God missen. Pasen is het ‘happy end’. Allebei hebben ze een plek. Het is goed om ze niet te vermengen, maar na elkaar te vieren. Er is een tijd van rouw en een tijd van vreugde.

Jezus is levensecht, en tegelijk niet vast te houden, niet te ‘grijpen’

Vanaf Paaszondag beginnen de verschijningen van Jezus. Hij is heel tastbaar, laat zich aanraken, heeft nog littekens, eet zelfs mee. Tegelijk is Hij heel vluchtig. Mensen herkennen hem niet meteen, Hij kan door muren, verdwijnt zomaar. En Hij verschijnt niet midden op het tempelplein, bij zijn vijanden, zo van: tada, ik had toch gelijk!

Zo blijft het met geloven. Het is nooit: tada, zie je nou wel. Het blijft vluchtig. Het kan je zomaar uit handen glippen. Jezus is levensecht, en tegelijk niet vast te houden, niet te ‘grijpen’.

Praat mee Waar ben jij met Pasen het meest dankbaar voor?

Over Reinier Sonneveld

Reinier Sonneveld woont in Utrecht met zijn vrouw en hun zoon van 10. Zijn vrouw is kunstenaar, hij is schrijver. Hij schrijft voornamelijk boeken over het geloof en heeft net een jeugdroman geschreven, De geheimen van Sterrenstad.