Ik word dus onzeker in de zomer. Vanaf 20 graden denkt mijn lichaam namelijk dat het elke porie open moet zetten om mijn lichaam te koelen. Binnen no time heb ik zoute zeeën over mijn gehele lijf (kan het niet smakelijker verwoorden, scuzi) zonder een echte inspanning te hebben geleverd. Ik vind het verschrikkelijk, maar kan er weinig tegen beginnen. Mijn lijf trekt zijn eigen plan en ik heb er maar mee te dealen.

Mijn lijf trekt zijn eigen plan en ik heb er maar mee te dealen.

Toch let ik er continu op en word ik er – terwijl ik daar verder in het leven weinig last van heb - heel onzeker van. Heb ondertussen alle soorten deo’s geprobeerd. Van die pads onder de oksels geplakt. Ik neem extra shirts mee. Doe donkere kleding aan. Houd het liefst de gehele dag mijn armen langs mijn lijf. Lees blogs over plastische anti-zweetchirurgie en andere kledingsoorten. Et zweetera.

Nee, ik vraag niet om je tips, maar ik dacht: laat ik dit ook eens delen. Niet zo doordacht of een proces waar ik doorheen ben, maar iets waar ik nog mee moet leren dealen. Iedereen – zo ook jij – zal vast ook iets hebben wat je niet leuk vindt aan jezelf, maar niks aan kan doen. Daarom gewoon dit, omdat delen (dat merk ik nu al tijdens het typen) al wat oplucht. We zijn – al denk je dat vaak wel – niet alleen in onze onzekerheden.

Je zweet zelluf!

• 

  Bestel nu het Eva Zomerboek 2026!

  Bestel jouw exemplaar en laat de zomer maar beginnen. Van interviews tot recepten en van geloof tot ontspanning – alles voor een fijne zomer in één boek.

  Klik hier