“Tijdens mijn burn-out, zo’n dertien jaar geleden, pimpte ik een oude caravan om mijn zinnen te verzetten. Het bleek precies wat ik nodig had. Heerlijk vond ik het om met mijn handen bezig te zijn. Na een paar maanden was mijn hobbyproject klaar en gebeurde er iets bijzonders. Toen ik de caravan te koop zette, stroomden de aanbiedingen binnen. Ik verkocht hem voor een mooi bedrag én ik voelde me stukken beter. Een mens is een creatief wezen. Door fysiek bezig te zijn en iets moois te creëren, voelde ik me vrolijk en krachtig.

Door fysiek bezig te zijn en iets moois te creëren, voelde ik me vrolijk en krachtig

Het was geen vooropgezet plan om professioneel caravans te pimpen. Ik knapte ze op omdat het me energie gaf. Destijds kampten caravans en campers met een imagoprobleem. Het beeld dat vooral senioren ermee op pad gingen, klopte natuurlijk niet. Een camper of caravan is geschikt voor iedereen die van avontuur en vrijheid houdt en iets bijzonders wil maken van zijn of haar huisje op wielen. Wie dat als geen ander kon, was Femke, die met haar platform Caravanity heel veel camper- en caravanliefhebbers inspireerde.

Klusweekenden

Femke en ik hadden dezelfde passie. Ik blogde voor haar site, waar ik ook mijn do-it-yourself-tips op deelde. Toen Femke ernstig ziek werd, vroeg ze mij om Caravanity voort te zetten. Ik vond dat best lastig. Femke was uniek en ontzettend getalenteerd. Het platform was echt haar geesteskind. Toen Femke me verzekerde dat ik er mijn eigen draai aan mocht geven, durfde ik het aan. Kort daarna overleed ze. Sindsdien zet ik me met hart en ziel voor Caravanity in. Ik organiseer klusweekenden voor mensen die hun caravan of camper willen pimpen. Samen gaan we aan de slag en inspireren we elkaar.

Mijn eigen camper gaf ik ook een nieuwe look tijdens de klusweekenden. Zo maakte ik een tafelblad, legde ik een vloertje en schilderde ik de kastdeurtjes. Toen ik vier jaar geleden volkomen onverwachts scheidde, bood mijn camper uitkomst. Met spoed op zoek naar woonruimte was niet nodig: ik had mijn eigen plek gemaakt. Lastig vond ik het niet om in mijn camper te wonen. Het was juist een fijne ervaring om me terug te kunnen trekken in mijn ‘veilige hol’ en toch te kunnen gaan en staan waar ik wilde. Als ik ergens naartoe wilde, reed ik erheen, terwijl mijn dochter ontspannen speelde.

Het liefst zou ik permanent in mijn camper leven

Het liefst zou ik permanent in mijn camper leven, maar voor mijn dochter woon ik in de winter warm en droog in een prachtig torentje van een mooi gebouw, waar ik ook gelukkig ben. En door de afwisseling blijft het reizen in de camper speciaal. Iedere lente ben ik als een kind zo blij als ik hem uit de stalling haal.”