Leestijd: 3 min
Elke maand maak je in de rubriek 'Spot on' kennis met bevlogen ondernemers. Deze keer stellen we je voor aan Kees Weerheim. Hij is getrouwd met Jolanda. Zijn vijf kinderen zijn al uitgevlogen, maar verzamelen zich met regelmaat aan onze keukentafel. En dat maakt hem trots.
Ongeveer een jaar geleden werd ik getriggerd door een LinkedIn post van Koos van der Helm, een goede bekende van mij. Hij was gaan werken bij de EO. Nou kijk ik niet snel op van een bericht, maar van deze toch zeker wel.
Lang verhaal kort, wanneer je geeft om een hoopvolle samenleving en praat met Koos en Wilma dan kun je niet besluiten om niet aan te haken bij het ondernemersplatform van de EO. Wanneer je krachten weet te bundelen kom je immers veel verder.
Het voelt goed om met andere ondernemers invulling te geven aan iets wat ik heel belangrijk vind en wat ik als mensen verplicht ben te doen. Jezelf inzetten voor anderen.
Het ondernemen is mij op latere leeftijd overkomen. Ondernemen zat wel in de banen die ik heb gehad. Maar mede door mijn jeugd met ondernemende ouders, een vader met een agrarisch bedrijf en een moeder die zorgde voor de kinderen het eten en de koffie, want zo ging dat in die tijd, begreep ik het ondernemen.
Mijn baan als brandweerman en centralist op de meldkamer heeft mijn ogen geopend voor het vormen van mijn missie. Mensen leren levens redden. Inmiddels is die missie uitgegroeid tot een eigen bedrijf dat trainingen verzorgt op het gebied van Bedrijfshulpverlening (BHV), EHBO en AED. Samen met ruim dertig collega’s leren wij mensen dagelijks andere mensen te kunnen helpen, zelfs hun leven te kunnen redden. Niet alleen vanuit een wettelijke verplichting, want dat is BHV. Maar vanuit de overtuiging dat je dat als mens aan een mens verplicht bent.
In mijn opvoeding is mij geleerd dat je vooral niet te koop moet lopen met dat wat je geeft. Sorry aan mijn ouders, ik kies ervoor om de kansen, maar ook de mogelijkheden die ik heb gekregen door ondernemer te zijn, in te zetten om te 'bouwen aan een hoopvolle samenleving’. Door instanties te helpen met kennis en geld, door als sponsor, ik noem het liever partner, te verbinden aan sportverenigingen, door mijn mening of twijfel te delen ook al schuurt deze soms met van alles.
We zijn te gast op deze aardbol en worden, door de ontwikkelingen op aller gebied, soms moedeloos van de verloren hoop. Waar ik op vertrouw en vertrouwen in heb dat is dat we met elkaar kunnen bouwen aan een hoopvolle samenleving. Door je in te zetten en dat te doen uit liefde voor de mensen.
Wanner jij wegvalt staan er anderen klaar om je plek in te nemen dus geef nooit op, dat ben je aan je medemens verplicht.
