Jeroen: "Breng kleur ook als alles in grijstinten lijkt"
Leestijd: 3 min
Wie ik ben? Jeroen Satter. Hovenier van beroep, ondernemer van roeping, maar bovenal: iemand die gelooft dat je elke dag een stukje kleur mag brengen. In de tuin, ja, maar ook in het leven van mensen. Of het nu in het gezin is, op het werk of in de kerk: ik geloof dat we geroepen zijn om de aarde heel te houden, mooier te maken, en liefdevol onze verantwoordelijkheid te nemen.
Ruim 25 jaar geleden begon ik mijn hoveniersbedrijf, toen nog samen met Halbe. Twee verschillende mensen, ieder met een eigen passie – hij voor het ontwerp, ik voor het maken. Zo ontstond Satter Hoveniersbedrijf. In die jaren heb ik mogen zaaien, bouwen, vallen en weer opstaan. Van zzp’er met een schetsboek tot een team van 15 vakmensen, met mijn vrouw Danielle als drijvende kracht in de bedrijfsvoering, en sinds kort zijn onze dochters Charlotte en Nienke ook actief in het familiebedrijf.
We leggen tuinen aan – levend, groen, groeiend. Maar we bouwen ook aan mensen, aan relaties en aan vertrouwen. Onze missie? Breng kleur. In je relatie met God. In je gezin. Op je werk. In je inzet voor de kerk. Op elke plek waar je dienstbaar mag zijn.
En dan, op een gewone nacht in april 2024, gaat om 03:30 de telefoon. “Jullie bedrijf staat in brand.” Wat we aantreffen, is een vurige muur van 20 meter breed – ons bedrijf, in vlammen op. Alles kwijt. Maar niet onze geest. Om 09:00 zitten we met de mannen aan de koffie. We zeggen wat we altijd zeggen: gas op de lolly. En om 10:30 draait ons team alweer. Dankzij onze collega`s, vrienden, familie, wildvreemden die gereedschap uitlenen en ons onderdak bieden. Binnen 48 uur staan we weer, sterker dan ooit. Want God verlaat niet wat Zijn hand begon.
Juist door zulke momenten zie ik de waarde van een netwerk als de EO. Een gemeenschap die niet alleen evangeliseert via televisie of events, maar die laat zien: geloof is niet wegkijken. Geloof is opstaan, meelopen, meebidden, meebouwen. Of je nu kijkt naar een schip met rijke zakenmensen óf een boot vol vluchtelingen – het hart van Christus klopt voor beiden. En dat moet ons hart ook doen.
Ik voel me soms verward in deze tijd. Want leiderschap is niet stoer doen of groot zijn. Leiderschap is dienen. En daarin herken ik me in de missie van de EO. Media maken die hoop ademt. Programma’s die de pijn niet uit de weg gaan, maar ook de genade laten zien. De EO zoekt het midden op, tussen waarheid en liefde – dat inspireert me.
Daarom bouw ik mee. Omdat ik geloof in een wereld waar kleur wint van grijs. Waar liefde sterker is dan angst. Waar we samen de aarde – en elkaar – een beetje mooier maken.
