Leestijd: 2 min
"Kun jij ook een feedbacktraining geven?" Die vraag krijg ik geregeld. En eerlijk? Liever niet. Althans, niet als het gaat om een losstaande training. Feedback leer je niet in een zaaltje met een flipover. Het gaat pas écht ergens over als je het koppelt aan de praktijk. Dáár waar mensen zich ongemakkelijk voelen, zich uitgedaagd weten, en bereid zijn zichzelf onder de loep te nemen.
Want daar wringt het vaak: bij zelfreflectie. We denken dat we het kunnen, maar écht begrijpen waar iets over gaat, dat onder woorden brengen én er iets constructiefs mee doen—dat is andere koek. Goede feedback geven vraagt iets van je. Het vraagt beheersing, zorgvuldigheid, wijsheid en moed. En vooral: een scherp besef van je eigen aandeel.
In mijn werk als gedragsexpert zie ik het dagelijks. 90% van wat we doen, komt voort uit ons onbewuste. Pas als je dát beseft, snap je dat feedback geen trucje is, maar een bewuste keuze. Vanuit respect. Vanuit aandacht. En met als doel groei van het team, de ander en ja…ook jezelf.
Op een congres hoorde ik een prachtig voorbeeld: een organisatie werkt niet met beoordelingsgesprekken, maar met Bloei- en Groei-gesprekken. Bloei gaat over werkgeluk en balans tussen werk en privé. Je kijkt samen naar het verschil tussen iemands gedrag en diens diepere verlangens. Groei gaat over ontwikkeling: wat zie jij in de ander, en wat mag er nog meer in beweging komen? Dit mag je expliciet met elkaar benoemen.
Goede feedback geven vraagt veel. Je moet durven kiezen, grenzen stellen, trouw zijn aan je waarden, én jezelf onder ogen durven komen. Dat is persoonlijk leiderschap.
Want uiteindelijk is feedback niets anders dan een oefening in menselijkheid. We zouden best wat zorgvuldiger met elkaar om mogen gaan. Elk leven is waardevol. Laten we er zo naar handelen.
Inez Petter
