Leestijd: 2 min
We houden van leiderschap dat er goed uitziet. Dat helder is, stevig maar dienend. Effectief, maar niet manipulatief. Leiderschap met visie, bezieling en impact. Ja toch?
Maar wat als het rommelt? Als je als leider of ondernemer wakker ligt van personeelskwesties? Als juist de mensen die je probeert te beschermen, jou het hardst raken? Als jij degene bent die het moet weten, terwijl je niks meer over hebt om te geven?
In die chaos ligt voor mij een dieper Pinksterverhaal. De discipelen zaten bij elkaar. Verward. Onzeker. Ze hadden alles gegeven, en waren alles kwijt. Jezus weg. Hun toekomstdroom vervlogen. Wat nu? Geen plan, geen grip, alleen het wachten.
Dat wachten ken ik.
Als directeur van Praktijk Extralent (een zorgpraktijk in Ede) én als begeleider van leiders in mijn bedrijf Hoge Bomen, weet ik hoe rauw processen van verandering kunnen zijn. Hoeveel verantwoordelijkheid het vraagt om als leider je plek in te nemen: passend, aanwezig, in contact. Soms komt alles tegelijk. En dan moet je blijven staan in wat nog geen richting heeft. In wat nog lelijk is. Het ongemak van de chaos verdragen.
Wat mij raakt in Pinksteren, is dat de Heilige Geest juist dáár komt. Niet op het hoogtepunt. Niet in de overwinning. Maar in het niet-weten. In de slapeloze nachten. In de ruimte waar alles vastloopt, daalt inspiratie neer. Woorden. Vuur. Beweging. Niet omdat de mensen in die ruimte perfect waren, maar omdat ze aanraakbaar waren. Kwetsbaar waren en durfden te zijn.
Voor mij vraagt leiderschap geen grootsheid, maar overgave. Dat je bereid bent geraakt te worden, door wie en wat er is. In twijfel. In pijn. In verlangen. Daar waar het echte leven voelbaar is, en om daarbij te blijven, in plaats van het meteen te willen fixen. Want juist daar, in die rauwe ruimte, spreekt de Heilige Geest. Die spiegelt. Troost. Beweegt. En soms… wijst hij een richting aan die je zelf nooit had kunnen bedenken.
Mag het ook lelijk zijn, bij jou? Of moet het eerst perfect zijn, voordat je geraakt mag worden?
Juist in wat onvolmaakt is, wordt ruimte gemaakt voor iets wat groter is dan jijzelf.
Hanneke Reitsma
Directeur Praktijk Extralent
Eigenaar Hoge Bomen
