Correspondent Annegina vertelt het liefst verhalen van mensen die niet gehoord worden

Val je weleens terug in je vroegere hulpverlenersrol wanneer je iemand aan het interviewen bent?

“Nee, ik denk wel dat je als journalist een bepaalde visie hebt op hoe je interviewt. Ik probeer altijd een connectie te maken en te verbinden in het mens-zijn. Ik vind dat mensen moeten weten dat het veilig is om in vrijheid te spreken, zeker wanneer ik te maken heb met mensen in een kwetsbare situatie. Zij horen een bepaalde regie te hebben over hun eigen verhaal. Wanneer ik te maken heb met mensen in een machtspositie ben ik wél hard. Dan denk ik: jij hebt de macht, dus je hebt ook verantwoording af te leggen.”

Je hebt je verdiept in de ubuntu-filosofie, wat betekent die voor jou?

“Ubuntu geeft mij een bewustzijn dat ik niet op mijzelf sta. Dat iedereen, ongeacht status op de sociale ladder, iets bijdraagt. Ubuntu is niet alleen dat wat jij geeft, maar ook wat jij kunt ontvangen. Op reis zie ik vaak dat de mensen die het minst hebben, het meest hebben te geven. Als je je daarvoor gaat openstellen kun je bemoedigd worden door mensen waarvan je het het minst verwacht. Ik hoop dat wij daar in Nederland ook wat meer naar teruggaan. Je ziet vaak mensen strugglen op hun eigen eilandje, maar er zit zoveel kracht in gemeenschap.”

Meer lezen over Annegina en haar werk als correspondent Sub-Sahara-Afrika? In de nieuwste Eva lees je o.a. wat haar drijft om te blijven schrijven over heftige onderwerpen zoals meisjesbesnijdenissen en vluchtelingenkampen zonder dat het haar opbreekt, maar ook welke reiservaring haar het meest is bijgebleven. Word abonnee of bestel een los nummer!

Tekst: Lonneke Tijhof
Beeld: Elisabeth Ismail
Styling en visagie: Judith Looye